ด้วยเช่นกัน
ปู้ฟางตักเกี๊ยวใสแจ๋วอมชมพูหน้าตาสวยงามขึ้นมาจากน้ำ ทันทีที่เขากัดเกี๊ยว กลิ่นหอมกรุ่นสีรุ้งก็พวยพุ่งออกมาเข้าปะทะใบหน้า แล้วพลันทำให้เขาเคลิบเคลิ้มไปกับความอร่อย
กลิ่นหอมสีรุ้งจะเกิดขึ้นได้หลังจากผ่านกระบวนการพิเศษเท่านั้น ความลับของมันอยู่ภายในแป้งห่อเกี๊ยว ตอนที่ปู้ฟางนวดแป้งเกี๊ยวอย่างพิถีพิถันด้วยพลังปราณเที่ยงแท้ แป้งจะซึมซับพลังปราณเที่ยงแท้เข้าไปด้วย และเมื่อนำเกี๊ยวลงไปต้มในน้ำเดือด พลังปราณเที่ยงแท้จะทำปฏิกิริยาเคมีก่อให้เกิดสีสันมากมายขึ้นที่ไส้เกี๊ยว ความจริงแล้วกลิ่นที่ปรากฏเป็นสีสันนั้นไม่ใช่ของจริง หากจะพูดให้เข้าใจง่าย มันก็คือปรากฏการณ์ภาพลวงตานั่นเอง
ทว่ากลิ่นหอมชวนกินนั้นเป็นของแท้แน่นอน
หลังจากซดน้ำซุปอุ่นๆ เข้าไปเต็มคำ ปู้ฟางก็ผ่อนลมหายใจออกมาเบาๆ แล้วกัดเกี๊ยวเข้าไปอีกหนึ่งคำ รสชาติแสนอร่อยเข้าโอบล้อมต่อมรับรสของเขาทำให้ชายหนุ่มพึงพอใจยิ่ง บางครั้งชามใส่เกี๊ยวชามเดียวก็เพียงพอจะทำให้คนคนหนึ่งรู้สึกเปรมปรีดิ์แล้ว
พอปู้ฟางกินเกี๊ยวหมดหนึ่งชาม จีเฉิงเสวี่ยก็พูดสุนทรพจน์ยาวเหยียดของเขาจบพอดี จักรพรรดิหนุ่มจำต้องกล่าวอะไรยืดเยื้อไม่เป็นสาระเหมือนที่พวกขุนนางระดับสูงและคนเด่นคนดังคนอื่นๆ พูดก่อนที่จะได้ฤกษ์เริ่มพิธีจริงๆ
ปู้ฟางเคยชินกับสิ่งเหล่านี้มานานแล้ว
เมื่อจักรพรรดิหนุ่มพูดจบ เขาก็กลับไปนั่งประจำที่ ขันทีคนหนึ่งก้าวออกมาประกาศกฎด้วยเสียงแหลมสูง “ลำ
