แต่จ้องอย่างเดียว” อาเหวยพูดเยาะออกมาเมื่อเห็นว่าไม่มีใครกินเลยสักคน
พอพูดจบเขาก็กลับไปประจำหน้าเตาแล้วเริ่มย่างอสูรเวทต่อ…
จีเฉิงเสวี่ยหรี่ตาก่อนจะหยิบมีดขึ้นมาหั่นอสูรเวทหมูป่าที่เหยียดแข้งขาออกราวกับกำลังโบยบินสู่สรวงสวรรค์
หนังของหมูป่าย่างไฟนั้นทั้งกรอบและอ่อนนุ่ม ขณะที่เขาใช้มีดผ่าลงไปมันก็ส่งเสียงกรอบออกมา และให้ความรู้สึกราวกับตัดผ่านกระดาษ
กระเพาะของหมูป่าย่างไฟบรรจุวัตถุดิบเอาไว้จนเต็ม ทันทีที่กระเพาะถูกผ่า น้ำซอสที่ยังร้อนจนไอขึ้นก็พุ่งออกมาปกคลุมหมูป่าย่างไฟไปทั้งตัว
“อาหารซ้อนอาหารเช่นนั้นหรือ” จีเฉิงเสวี่ยอุทานออกมาด้วยความประหลาดใจ กลิ่นน้ำซอสกลมกล่อมยิ่งกระตุ้นให้เขาอยากกินมากขึ้น
ซอสเปรี้ยวนี้แตกต่างจากซอสของอาลู่เล็กน้อย มันเหมือนปรุงขึ้นจากน้ำแกงที่เคี่ยวพร้อมสมุนไพรพลังปราณแล้วเทใส่ลงไปในกระเพาะของหมูป่าย่างไฟ เมื่อผ่ากระเพาะ น้ำซอสที่ว่าย่อมกระจายออกมาทั่วเป็นธรรมดา
ซอสของอาลู่นั้นเป็นเครื่องปรุงรส ส่วนซอสของอาเหวยนับได้ว่าเป็นอาหารอีกหนึ่งจาน
จีเฉิงเสวี่ยใช้ช้อนกระเบื้องตักน้ำซอสขึ้นมา ก่อนจะหั่นหมูป่าย่างไฟออกมาชิ้นหนึ่ง แล้วกินทั้งสองอย่างเข้าไปพร้อมกัน
ทันทีที่ช้อนเข้าปาก ขนทั่วร่างของเขาก็ตั้งชัน กระทั่งรูจมูกของชายหนุ่มยังมีไอร้อนพวยพุ่งออกมาเล็กน้อย
เนื้อหมูป่าย่างไฟนั้นให้ความรู้สึกอ่อนนุ่มในปาก มันไม่ได้ให้รสชาติเหมือนหมูย่างทั่วไป แต่เมื่อกินร่วมกับน้
