ม่ปรานี เขาโดนตบเข้าเต็มเปาจนแม้กระทั่งหัวล้านต้องหม่นแสงไป
“ข้า…ไม่เชื่อเด็ดขาด!” พ่อครัวจินรู้สึกร้อนใจขึ้นมา เขาถึงกับปล่อยลูกชิ้นในมือแล้วตั้งใจจะเดินไปหาปู้ฟาง
“พ่อครัวจิน… ช่วยทำอาหารของท่านให้เสร็จด้วย ท่านไม่ได้รับอนุญาตให้เดินไปไหนมาไหนได้ตามใจ” ขันทีผู้หนึ่งรีบห้ามพ่อครัวจินด้วยน้ำเสียงแหลมสูงจนทำให้อีกฝ่ายได้สติขึ้นมา
พ่อครัวจินหายใจเข้าลึกแล้วมองปู้ฟางที่กำลังห่อเกี๊ยวอย่างเป็นขั้นตอนด้วยสายตามีความนัย ก่อนจะพ่นลมเยาะออกมา
ฉี่
เสียงฉี่จากการที่น้ำมันกระเด็นเข้าใส่เปลวไฟดังเข้าหูพ่อครัวจินแล้วทำให้เขาตื่นตระหนกเล็กน้อย พ่อครัวหัวล้านหมุนตัวกลับไปมองยังจุดจุดหนึ่งที่อยู่ไม่ไกลนัก
นัยน์ตาของเขาหดแคบอีกครั้งขณะสูดเอาลมเย็นเข้าปอด
อาลู่กับอาเหวยสองพี่น้องก็ทำอาหารเสร็จแล้วเช่นกัน… ทว่าภาพที่เห็นนั้นดูน่าตื่นตะลึงเกินไป
บนเตาทำอาหารของอาลู่มีท่อนโลหะขนาดใหญ่ตั้งตรงอยู่แทนที่จะเป็นกระทะ ท่อนโลหะแทงทะลุชิ้นเนื้อขนาดยักษ์ที่ส่งกลิ่นหอมยั่วจมูก
หยดน้ำมันวาววับซึมออกมาจากชิ้นเนื้ออย่างต่อเนื่อง แล้วก่อให้เกิดเสี่ยงดังฉี่ทุกครั้งที่มันตกกระทบเปลวไฟในเตา
อาเหวยที่ยืนอยู่ข้างๆ อาลู่ก็ทำอาหารเสร็จแล้ว… อาหารที่เขาทำคือเนื้อย่างเช่นกัน แต่เขาใช้กรรมวิธีการทำที่แตกต่างจากผู้เป็นน้องชาย
อาเหวยยืนถือไม้เสียบเนื้อจำนวนมากอยู่ในมือทั้งสองข้าง บนไม้นั้นเสียบอสูรเวทตัวเล็กๆ ที่ฉ่ำไปด้วยมันวาว
