นธุ์เติบโตเป็นต้นไม้แล้วออกดอกออกผลอยู่บนศีรษะของเขาในพริบตาเดียว
ขณะเดียวกันเหล่าขุนนางและชาวบ้านทั่วไปที่ได้ลิ้มรสลูกชิ้นสุขสราญสี่สหายก็เอ่ยปากชมเปาะเช่นกัน เห็นได้ชัดว่าอาหารจานนี้ถูกอกถูกใจกระเพาะของพวกเขายิ่งนัก
“อย่างไรเสียข้าก็เป็นถึงหัวหน้าพ่อครัวหลวงนี่นะ!” ศีรษะโล้นเลี่ยนของพ่อครัวจินดูเป็นประกายวาววับยิ่งกว่าเดิม ขณะพยายามห้ามตัวเองไม่ให้ฮัมเพลงออกมา “เถ้าแก่ปู้แล้วอย่างไร สองพี่น้องจากเมืองอาทิตย์ขจีแล้วอย่างไร ไร้ความหมายทั้งนั้น!”
ขณะที่มือเรียวของปู้ฟางห่อเกี๊ยวอย่างรวดเร็ว เกี๊ยวจันทร์เสี้ยวสีรุ้งตรงหน้าเขาก็เพิ่มจำนวนมากขึ้นเรื่อยๆ
ทันทีที่น้ำในกระทะเดือดได้ที่และไอร้อนที่พุ่งออกมาก็ร้อนพอให้ปู้ฟางหรี่ตาลงเล็กน้อย เขาก็รีบหย่อนเกี๊ยวลงไปในน้ำ
จ๋อม จ๋อม
ปู้ฟางหย่อนเกี๊ยวจันทร์เสี้ยวสีรุ้งลงในน้ำที่กำลังเดือดปุดทีละตัว พวกมันลอยอยู่บนผิวน้ำครู่หนึ่งก่อนจะจมลงไปที่ก้นกระทะ
ชายหนุ่มเหลือบตามองเกี๊ยวที่จมอยู่ในกระทะครู่หนึ่งก่อนจะหันกลับไปห่อเกี๊ยวอีกรอบ เขาเตรียมไส้เอาไว้มากจนน่าจะห่อเกี๊ยวได้หลายร้อยตัว ความเร็วในการห่อเกี๊ยวของปู้ฟางนับว่าไม่ธรรมดา เขาสามารถห่อเกี๊ยวจันทร์เสี้ยวหนึ่งตัวได้ในเวลาไม่กี่ลมหายใจ
“คอยคุมไฟไว้ อย่าให้มันเบาลง” ปู้ฟางเตือนขันทีหนุ่มที่กำลังพัดเตา ขันทีหนุ่มพยักหน้าแล้วกระวีกระวาดเติมฟืนลงในกองไฟทันที
ไม่นานเกี๊ยวก็ค่อยๆ ลอยขึ้นมาสู่ผิวน้ำ
