ตื่นใจเป็นอย่างยิ่ง
ชาวบ้านทั่วไปที่ไม่เคยเห็นภาพนี้มาก่อนพลันอุทานออกมาด้วยความตกใจ
จากนั้นเสียงมีดกระทบเขียงก็ดังเป็นจังหวะ สะท้อนไปทั่วประตูมายาสวรรค์
…
ปู้ฟางหยิบวัตถุดิบที่วังหลวงเตรียมไว้ให้ออกมาชิ้นแล้วชิ้นเล่า ทุกอย่างเป็นวัตถุดิบธรรมดาทั่วไปที่หาได้ตามครัวเรือน
วัตถุดิบเหล่านี้ดูด้อยค่าไปเลยเมื่อเทียบกับวัตถุดิบคุณภาพสูงที่พ่อครัวแม่ครัวคนอื่นๆ กำลังเตรียมอยู่
แต่ปู้ฟางก็ยังคงลำเลียงสิ่งต่างๆ ออกมาเรื่อยๆ ด้วยสีหน้าไร้ความรู้สึก จากนั้นเขาก็ขยับคอดังแกร๊ก เป็นสัญญาณว่าพร้อมจะเตรียมวัตถุดิบแล้วนั่นเอง
ตราประทับบนข้อมือของชายหนุ่มสว่างวาบ ก่อนที่กลุ่มควันสีเขียวจะพุ่งออกมาโอบล้อมมือเขาไว้ จากนั้นมีดทำครัวสีดำก็ปรากฏขึ้นในมือ
ยิ่งปู้ฟางใช้มีดทำครัวกระดูกมังกรทองมากเท่าไหร่ เขาก็ยิ่งคุ้นเคยกับมันมากขึ้นเท่านั้น ทำให้รู้สึกราวกับว่ามีดเล่มนี้หลอมรวมเข้าเป็นหนึ่งเดียวกับแขนของเขา จนใช้ง่ายเป็นธรรมชาติไม่ต่างอะไรจากการกะพริบตา
ชายหนุ่มถือมีดทำครัวไว้ในมือขวา จากนั้นก็ใช้นิ้วสะบัดใบมีดเบาๆ เขาฉีกยิ้มกว้าง รู้สึกได้ถึงแรงสั่นน้อยๆ ที่สะท้อนออกมาจากมีด
ปู้ฟางรวบรวมพลังปราณเอาไว้ในฝ่ามือ จากนั้นก็ตบมือลงบนโต๊ะ ส่งให้เนื้อที่วางอยู่บนโต๊ะลอยลิ่วขึ้นไปในอากาศ
……………………….
