หนี่หยันลอยอยู่ในอากาศเหนือประตูมายาสวรรค์ นางจ้องปู้ฟางที่กลายเป็นแก่นเวทของวงแหวนปราณด้วยสายตาตื่นตะลึง ปากอ้าจนหุบไม่ลง
“เหตุใดเถ้าแก่ปู้จึงปลุกพลังของอภิมหาวงแหวนปราณหายนะเศียรมังกรขึ้นมาอีกครั้งได้ คิดอย่างไรก็ไม่มีเหตุผลเลย! วงแหวนปราณนี้เป็นหนึ่งในห้าวงแหวนปราณที่ทรงพลังที่สุดตามบันทึกของสำนักเรา ต่อให้มองข้ามเรื่องความซับซ้อนของเวทไป คนส่วนมากก็ไม่น่าจะควบคุมมันได้เพราะไม่มีความรู้พอ
“ราชวงศ์ของจักรวรรดิวายุแผ่วมีบันทึกวิธีการใช้งานวงแหวนปราณที่จักรพรรดิทุกพระองค์ต้องศึกษาทุกรายละเอียด ด้วยเหตุนี้จักรพรรดิฉางเฟิ่งจึงใช้งานวงแหวนปราณนี้ได้ แต่… เถ้าแก่ปู้ที่ไม่เกี่ยวอะไรเลยกลับอุตริควบคุมสิ่งนี้ได้อย่างไรกัน”
สีหน้าของหนี่หยันประหลาดเหลือขณะจ้องไปที่ร่างของปู้ฟางซึ่งอยู่ภายในประตูมายาสวรรค์ หยกหลายชิ้นปรากฏขึ้นในมือนาง หญิงสาวเริ่มคลึงก้อนหยกในมือเพื่อพยากรณ์หาเหตุผล… จากนั้นก็เข้าใจว่าเหตุใดสถานการณ์จึงกลายเป็นเช่นนี้ได้
ทุกอย่างเป็นเพราะมีดทำครัวซึ่งเปลี่ยนหน้าตาไปจากหน้ามือเป็นหลังมือ ที่ปู้ฟางกำลังถืออยู่นั่นเอง
หนี่หยันสูดลมหายใจเข้าลึก อดไม่ได้ที่จะร้องอุทานคนเดียวในใจ… อุปกรณ์กึ่งเทพที่ทำมาจากกระดูกมังกร!
แล้วไม่ใช่กระดูกมังกรธรรมดาเสียด้วย วงแหวนปราณถูกปลุกขึ้นมาอีกครั้งด้วยพลังของมีดทำครัวกระดูกมังกรทอง และกำหนดให้มีดนั้นเป็นแก่นเวทโดยทันที ด้วยเหตุนี้มีดในมือชายหนุ
