ืนอยู่ไกลออกไปก็ขมวดคิ้วเช่นกัน เขาจ้องไปที่โลงศพอย่างพิจารณา ไม่นานนักรูม่านตาก็พลันหดแคบ…
ฝาโลงกำลังขยับ!
ทุกคนมองภาพตรงหน้าด้วยความตกใจ ฝาโลงศพค่อยๆ เปิดจากด้านใน เสียงฝาโลงโลหะขูดขีดกับผนังโลงทำให้ทุกคนขนลุกซู่
ผู้คนที่กำลังต่อสู้กันในลานจัตุรัสหยุดเคลื่อนไหวทันที ต่างหันมามองโลงศพเป็นตาเดียวด้วยความตกใจเป็นล้นพ้น
เหลียนฟู่ระเบิดหัวเราะเสียงแหลม เลือดไหลย้อยออกจากมุมปาก นิ้วโป้งและนิ้วกลางจีบเข้าหากัน ก่อนกวาดสายตามองไปทั่วลาน เขาพูดเน้นคำ “ไอ้พวกกบฏจากสำนัก… พวกเจ้าทุกคนต้องตาย!”
ทันทีที่เหลียนฟู่พูดจบ ร่างที่อยู่ในโลงก็ผุดลุกขึ้นนั่ง จากนั้นพลังปราณชวนขนหัวลุกก็สาดกระจายออกมา
“อะไรกัน!”
โครงกระดูกยักษ์ที่อยู่ใกล้โลงศพที่สุดรู้สึกได้ถึงกระแสพลังปราณที่พุ่งออกมาจากโลงทันที พลังปราณนี้เป็นพลังปราณของผู้ปกครองอาณาจักร ทั้งยิ่งใหญ่น่าเกรงขามและทรงอำนาจจนขัดขืนไม่ได้
โครงกระดูกยักษ์ถูกโยนให้ถอยไปด้วยอำนาจของพลังปราณ จากนั้นก็แตกสลายหายไปกลางอากาศ กลายเป็นเพียงเสี้ยวกระดูกชิ้นเล็กชิ้นน้อย วิชารวมร่างถูกทำลายในพริบตา
เจ้ามู่เฉิงสูดลมเย็นเข้าลึก สายตาจับจ้องไปที่ร่างซึ่งเพิ่งผุดลุกขึ้นนั่งในโลง “จีฉางเฟิ่ง… ยังไม่ตายรึ” เขาคิด
“หือ เกิดอะไรขึ้นกัน! ร่างนี้ไม่มีพลังชีวิตแม้แต่น้อย… ดังนั้นจึงควรตายไปแล้ว แต่กลับมีกระแสพลังปราณหลั่งไหลออกมา ยิ่งไปกว่านั้น… พลังปราณนี้ยังไหลสู่บรรยากาศรอ