ินออกจากท้องพระโรงมา พร้อมแบกโลงศพขนาดใหญ่ที่ทำจากทองแดงมาด้วย
ทั้งแปดก้าวไปข้างหน้าอย่างมั่นคง ทุกย่างก้าวทำให้หิมะที่สะสมอยู่บนพื้นสั่นสะเทือน
โลงศพนั้นทำมาจากทองแดงทั้งหมด และมีภาพประหลาดลึกลับสลักอยู่บนผิวโลง มีทั้งภาพของอสูรเวทโบราณ ดอกไม้แปลกประหลาด และสัญลักษณ์มากมาย…
จีเฉิงเสวี่ยเดินนำหน้าผู้ฝึกตนขั้นราชันยุทธการทั้งแปดคนที่แบกโลงศพอยู่ สีหน้าของเขาดูเคารพยำเกรงและมีความเคร่งเครียดอยู่ในนั้นด้วย
ทุกครั้งที่กระทืบเท้าลงบนพื้น ผู้ฝึกตนขั้นราชันยุทธการทั้งแปดจะพ่นอากาศหนาวจากโพรงจมูกออกมาเป็นไอสีขาว ย่างก้าวของพวกเขาเข้มแข็ง ค่อยเป็นค่อยไป แต่ผู้เฝ้าดูเหตุการณ์กลับรู้สึกราวกับว่าทั้งแปดนี้เหยียบย่ำลงไปบนหัวใจของพวกเขา
ภาพผู้ฝึกตนขั้นราชันยุทธการทั้งแปดแห่โลงศพไปบนลานจัตุรัสมายาสวรรค์ ทำให้ผู้เฝ้าดูเหตุการณ์ต่างพากันกลั้นหายใจ หิมะที่โปรยปรายลงมาจากฟากฟ้าแทบหยุดนิ่ง บรรยากาศพลันหนักอึ้ง
เจ้ามู่เฉิงหรี่ตามองโลงศพทองแดง ในดวงตามีประกายประหลาดไหลเวียนอยู่ แม้แต่องค์จักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่สุดท้ายยังต้องถูกดินกลบหน้า แล้วพระองค์ที่ปกครองมาหนึ่งชั่วอายุคนจะโศกเศร้าเพียงใด
ขบวนแห่พระศพเดินทางมาถึงตรงกลางของประตูมายาสวรรค์ ทันใดนั้นเสียงกระแสพลังปราณระเบิดก็ดังขึ้นภายในลาน
สีหน้าของอวี่อ๋องเย็นเยียบเหมือนน้ำแข็งขณะมองไปที่จีเฉิงเสวี่ยซึ่งเดินนำขบวน เขาพูดด้วยน้ำเสียงไร้ความรู้สึก “หากเป็น
