ือไพล่หลังไว้
อวี่อ๋องค่อยๆ หันหลังกลับมามองจีเฉิงเสวี่ยด้วยสายตาสงบนิ่ง
“ข้าไม่ได้คาดคิดเลย… ว่าสุดท้ายแล้วท่านพ่อจะเลือกเจ้า” จีเฉิงอวี่พูดเสียงเบา เสียงของเขานิ่งเหมือนสายน้ำลึก ทว่าความนิ่งนั้นกลับทำให้จีเฉิงเสวี่ยขนลุกไปทั้งตัว รู้สึกได้ถึงอันตรายใหญ่หลวงเบื้องหน้าตน
………………….