้งตกใจ พลังกระบี่ทะลักออกจากร่าง เปลี่ยนเป็นกระบี่ยาวที่ฟาดไปด้านหลัง
ปัง…
พลังกระบี่ของเซียวเยวี่ยสลายหายไปพร้อมเสียงดังลั่น ร่างของเขาสั่นสะท้านอยู่สักพัก จากนั้นชายหนุ่มก็เพิ่มความเร็วมากขึ้นเพื่อมุ่งหน้าไปยังตรอกให้เร็วที่สุด ร้านเล็กๆ ของฟางฟางอยู่ไม่ไกลแล้ว
ใบหน้าของผู้เป็นพ่อถมึงทึงด้วยความโกรธขณะเหยียบลงบนพื้น มองเซียวเยวี่ยที่กำลังวิ่งหนีอยู่ไกลๆ พร้อมตะโกนด้วยโทสะ “ไอ้ลูกชั่ว จะหนีไปไหน!”
เซียวเหมิงก้าวออกไปข้างหน้า พื้นดินดูเหมือนจะหดสั้นลงจนทำให้เขาเข้าใกล้เป้าหมายมากขึ้นในอึดใจ ทิ้งไว้เพียงภาพติดตาให้ดูต่างหน้า
พลังกดดันน่ากลัวคืบเข้าใกล้เซียวเยวี่ยเรื่อยๆ เหมือนกระแสคลื่นร้ายที่ผลักหิมะในอากาศให้แหวกออก
ชายหนุ่มหันหลังกลับมา ชักกระบี่ออกจากฝักเผยให้เห็นคมกระบี่ระยิบระยับ เขาตั้งผนึกมือวิชากระบี่ เปลี่ยนกระบี่ยาวให้มีสี่เล่มเพื่อสร้างวงแหวนปราณกระบี่ เซียวเยวี่ยทำท่าส่งพลังไปข้างหน้า เพื่อให้วงแหวนปราณกระบี่พุ่งเข้าใส่เซียวเหมิง
คราวนี้เซียวเหมิงไม่ได้ออมมือแม้แต่น้อย เขาส่งฝ่ามือออกไปทำลายวงแหวนปราณทันที
เซียวเยวี่ยคำรามก่อนใช้แรงกระแทกนั้นส่งตนเองให้พุ่งไปที่หน้าร้าน แล้วเข้าไปในร้านได้สำเร็จในที่สุด
เซียวเหมิงที่กำลังถูกความโกรธบังตาถึงขีดสุดรวบรวมพลังปราณเที่ยงแท้ในมือ หมายจะทำลายร้านให้ราบเป็นหน้ากลอง…
แต่สุนัขสีดำตัวใหญ่ที่นอนอยู่หน้าร้านก็เหลือบตามองเขาแล้วพ่นลม
