่หนาน
นางเองก็ไม่ได้มีความรู้สึกดีๆ ให้เย่หนานนัก ในสายตาของนาง คนอย่างเย่หนานไม่ช้าก็เร็วคงต้องตายเพราะความโอหังของตัวเอง
หารู้ไม่ว่า ฝ่ายที่โอหังก่อนคือพวกนางต่างหาก นี่คงเป็นความรู้สึกเหนือกว่าเมื่อเห็นคนที่อ่อนแอกว่าตนกระมัง
เมื่อได้ยินคำพูดของหลานเซียง ดวงตาของเย่หนานก็ลุกวาว
แก่นอสูรอะไรนั่น เขาไม่ได้ต้องการอยู่แล้ว
สิ่งที่เขาหมายตาไว้คือเนื้อหมูเน้นๆ ต่างหาก
ก็ได้ อยากได้อะไรก็เชิญตามสบาย เย่หนานโบกมืออย่างไม่ยี่หระ
เมื่อเห็นท่าทีของเย่หนาน ทั้งหลานเซียงและหลานเฟิงต่างก็แปลกใจ นึกว่า เย่หนานจะรนหาที่ตายจริงๆ เสียอีก
แต่ ก็ไม่ได้ใส่ใจ ในเมื่อเย่หนานมีแค่ ขั้นกลั่นลมปราณ จะเอาปัญญาที่ไหนมาแย่งชิงกับพวกเขา
ฮึ รู้จักเจียมตัวก็ดี หลานเฟิงมองเย่หนานด้วยความเหยียดหยาม
อ้าวเฮ้ย ให้เกียรติแล้วได้ใจหรือไง คนอารมณ์ร้อนอย่างเย่หนานมีหรือจะทน ถลกแขนเสื้อเตรียมจะพุ่งเข้าไปบวก
แต่ทว่า เมื่อสายตาเหลือบไปเห็นสภาพศพหมูป่า สีหน้าของเขาก็มืดครึ้มลง
เฮ้ยๆๆ อย่าไปยุ่งกับขาหมูของข้านะ ตัดไปแบบนั้นเดี๋ยวก็เสียรสชาติหมด เย่หนานมองหลานเซียงด้วยความระเหี่ยใจ
เมื่อได้ยินเสียงโวยวาย หลานเซียงขมวดคิ้ว
