างน่าผิดหวังอะไรเช่นนี้” หนี่หยันพูดกับถังอิ่นที่เดินตามอยู่ด้านหลัง
ถังอิ่นแค่นหัวเราะออกมาทันที เหตุใดผู้ฝึกตนระดับหกขั้นจักรพรรดิยุทธการอย่างเขาจะต้องมารับบทพ่อค้าเร่ที่ลานจัตุรัสกลางสำนักด้วยเล่า… เขาไม่ได้โง่นะ
“จะว่าไป ร้านอาหารของศิษย์พี่พวกเจ้าชื่อว่าอะไรนะ” หนี่หยันหันหน้ากลับมาถาม เผยให้เห็นใบหน้าสวยที่ซ่อนอยู่ใต้ผ้าคลุม
ถังอิ่นกำลังจะเอ่ยตอบ แต่ก่อนจะทันได้พูดอะไร หนี่หยันก็พูดแทรกขึ้นมาเสียก่อน “อ้อ ในเมื่อหมอนี่เป็นคนถือดีแถมยังมีพลังปราณสูงส่ง แปลว่าต้องเป็นเจ้าของร้านอาหารที่ดังที่สุดในนครหลวงอย่างแน่นอน…”
ชายหนุ่มได้แต่เงียบปาก มองตามอาจารย์ตนที่เดินเข้าไปหาหญิงวัยกลางคนซึ่งกำลังขายผักอยู่ข้างทาง เพื่อเอ่ยถามว่าร้านอาหารใดคือร้านที่ดังที่สุดในนครหลวง
“ร้านอาหารที่ขึ้นชื่อที่สุดในนครหลวงรึ ก็ต้องเป็นร้านปักษาเพลิงนิรันดร์แน่นอนอยู่แล้ว” แม่ค้าผักวัยกลางคนตอบด้วยสำเนียงถิ่นชัดแจ้ง
ร้านปักษาเพลิงนิรันดร์รึ หนี่หยันพยักหน้า นางกล่าวขอบคุณแม่ค้าแล้วเดินต่อไปข้างหน้า ถังอิ่นและลู่เซียวเซียวมองหน้ากัน สุดท้ายฝ่ายชายก็เป็นคนพูดขึ้นมา “ท่านอาจารย์ขอรับ ชื่อร้านอาหารที่ศิษย์พี่บอกเอาไว้ดูเหมือนจะเป็น… ร้านเล็กๆ ของฟางฟางนะขอรับ”
“ร้านเล็กๆ ของฟางฟางอะไรกัน เจ้าก็ตั้งชื่อร้านเพิงของตัวเองว่าร้านเพิงน้อยๆ ของหยวนหยวนบ้างสิ เป็นชื่อที่ฟังแล้วหดหู่อะไรเช่นนี้ ช่างหัวมันไปก่อน ไว้
