ร็วเจ้าค่ะ”
ทันทีที่หนี่หยันและศิษย์ทั้งสองก้าวเท้าเข้ามาในร้าน สตรีวัยกลางคนหน้าตาสะสวยนามว่าพี่หญิงใหญ่ชุนก็รีบพุ่งเข้ามาต้อนรับ พร้อมส่ายสะโพกซ้ายทีขวาที
หนี่หยันเหลือบตามองพี่หญิงใหญ่ชุนแวบหนึ่ง แล้วดวงตาคู่สวยเหมือนมีมนต์สะกดของนางก็เสไปมองทางอื่น ทำเอาพี่หญิงใหญ่ชุนรู้สึกประดักประเดิดอยู่ไม่น้อย
หลังจากนั้นถังอิ่นก็ก้าวเข้ามาพูดคำสองคำกับพี่หญิงใหญ่ชุน นางจึงเดินพาทั้งสามไปยังโต๊ะว่างที่ชั้นแรก
หนี่หยันลากเก้าอี้ออกมานั่ง ชุดคลุมของนางเลิกขึ้นเล็กน้อย เผยให้เห็นขาเรียวยาวขาวผ่อง จากนั้นคิ้วสวยก็มุ่นเข้าหากัน นางเอานิ้วรูดไปบนโต๊ะ สีหน้าบอกบุญไม่รับขณะเอ่ยประเมิน “ความสะอาดจัดว่าแย่ ทำเอาข้าหมดความอยากอาหารเลย ข้าให้ศูนย์คะแนน”
พี่หญิงใหญ่ชุนเลิกคิ้วสูง หน้าอกใหญ่ของนางสั่นกระเพื่อม… เหตุใดคำพูดนั้นจึงฟังดูคุ้นหูเสียเหลือเกิน
“เอาอาหารทุกจานในชั้นหนึ่งที่เจ้าคิดว่าดีที่สุดมา!” หนี่หยันหันไปพูดกับพี่หญิงใหญ่ชุนหลังจากที่ประเมินความสะอาดเรียบร้อยแล้ว
ความรู้สึกคุ้นเคยทวีคูณขึ้นในใจของพี่หญิงใหญ่ชุน หญิงสาวอดไม่ได้ที่จะนึกถึงครั้งสุดท้ายที่มีคนพูดคำพูดเหล่านี้กับนาง พ่อหนุ่มหน้าตาดีคนนั้นที่ดูไร้อารมณ์มาตั้งแต่เกิด…
สวรรค์โปรด หรือว่าสตรีนางนี้จะมาจับผิดร้านเราด้วยเช่นกัน
พี่หญิงใหญ่ชุนอกสั่นขวัญแขวนกับเมื่อครั้งที่ปู้ฟางมาเยือนเป็นอันมาก
ทว่านี่เป็นคำสั่งของลูกค้า… นางจึงทำได้เพ