บกสะบัด ชายหนุ่มถือมีดทำครัวกระดูกมังกรทองเอาไว้ในมือ เชิดหน้าขึ้น กวาดตามองเหล่าอสูรเวทน้อยใหญ่รอบกายด้วยสีหน้าไร้อารมณ์
แม้วัวมังกรพเนจรจะเป็นอสูรเวทระดับเจ็ด แต่อำนาจกดดันของมีดทำครัวกระดูกมังกรทองนั้นส่งผลรุนแรงกับมันมากกว่าอสูรเวทชนิดอื่น เนื่องจากภายในกายของมันมีโลหิตของมังกรไหลเวียนอยู่ เมื่ออยู่เบื้องหน้าอำนาจของเผ่าพันธุ์มังกร ร่างกายของมันที่หมอบอยู่กับพื้นจึงสั่นเทิ้ม
ก่อนหน้านี้ถังอิ่นหลับตาปี๋ด้วยความสิ้นหวัง แต่เมื่อสัมผัสได้ว่าบรรยากาศรอบกายสงบลง แรงสั่นสะเทือนของอสูรเวทหยุดชะงักไป เขาจึงเปิดตาขึ้นด้วยความตกใจ แล้วก็ต้องเห็นภาพที่ตัวเขาจะไม่มีวันลืมเลือนไปตลอดชีวิต
สีหน้าหวาดกลัวของลู่เซียวเซียวก็ดูประหลาดใจเช่นกัน ใบหน้าของนางยังมีคราบน้ำตาอยู่ นางอ้าปากหวอจ้องมองปู้ฟางด้วยสายตาจับต้นชนปลายไม่ถูก ชายหนุ่มยืนห่างออกไปตรงหน้า ในมือถือมีดทำครัวสีทองเล่มยักษ์
พื้นที่รอบกายพวกเขาเต็มไปด้วยอสูรเวทที่หมอบราบลงกับพื้น…
“นี่มัน… เกิดอะไรขึ้นกัน ศิษย์พี่…” ถังอิ่นปากแห้งผาก นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ เขากำลังมองดูอะไรอยู่
แม้แต่อสูรเวทระดับเจ็ดทั้งสองตัวยังต้องหมอบราบยอมจำนนให้ศิษย์พี่ผู้นี้ เขา… แข็งแกร่งถึงเพียงนั้นเชียวหรือ!
เพียงแค่พลังกดดันของเขาก็สามารถทำให้ฝูงอสูรร้ายยอมแพ้ได้ ถ้าเช่นนั้นแล้ว พลังที่แท้จริงของศิษย์พี่ผู้นี้จะเป็นอย่างไรกันแน่
ถังอิ่นรู้สึกตื่นเต้นตกใจมาก
