้ากระเป๋าพอดี
ชายหนุ่มชะงัก ชั่วอึดใจเองรึ เขายังไม่ได้เก็บสมุนไพรโลหิตปักษาเพลิงเลย!
ลำแสงเจิดจ้าเริ่มปรากฏขึ้นเหนือศีรษะของชายหนุ่ม ลำแสงนั้นค่อยๆ ก่อตัวเป็นภาพวงแหวนปราณเคลื่อนย้ายแสนลึกลับ อันเป็นภาพที่ปู้ฟางคุ้นเคยเรียบร้อยแล้ว
ชายหนุ่มไม่ลังเลแม้แต่น้อย เขารีบหันตัววิ่งไปทางเนินเขาเล็กเต็มกำลัง ลำแสงเหนือศีรษะกำลังก่อตัวเป็นวงแหวนปราณเคลื่อนย้ายเสร็จไปครึ่งหนึ่ง
“สิบลมหายใจก่อนการเคลื่อนย้าย เริ่มนับถอยหลัง สิบ… เก้า…”
สีหน้าของปู้ฟางยังคงไร้อารมณ์ แต่ดวงตาเต็มไปด้วยความกระวนกระวายชัดเจน เขาเข้าใกล้สมุนไพรโลหิตปักษาเพลิงขึ้นเรื่อยๆ แล้ว แต่การนับถอยหลังก็เข้าใกล้เลขศูนย์ขึ้นเรื่อยๆ ด้วยเช่นกัน…
“ขออีกแค่หนึ่งลมหายใจ… ข้าจะพลิกแผ่นดินหาของล้ำค่าทั้งหุบเขามันเสียเลย!” ปู้ฟางตะโกนก้องอยู่ในใจขณะกระโจนไปข้างหน้าสุดแรงเกิด คว้าสมุนไพรโลหิตปักษาเพลิงที่กำลังลอยขึ้นในอากาศราวกับเป็นนกปักษาเพลิงเอาไว้ในมือ ความเจ็บแปลบส่งจากมือเข้าไปสู่จิตใจทันที!
แต่ก่อนที่เขาจะทันได้กรีดร้องด้วยความเจ็บปวด วงแหวนปราณเคลื่อนย้ายก็ก่อตัวขึ้นสำเร็จ จากนั้นลมกรรโชกแรงก็พัดหอบร่างของชายหนุ่มหายไป…
หุบเขาปักษาเพลิงพ่ายกลับมาเงียบสงบอีกครั้ง เสียงน้ำตกกระเซ็นกลับมาดังตามธรรมชาติ ทุกสรรพสิ่งกลับสู่ครรลองที่ควรจะเป็น
…………………….
