้วกัน!”
ด้วยเหตุนี้วานรปราณระดับเจ็ดจึงกรีดร้องเสียงแหลม ก่อนกระโจนทีเดียวก็พ้นจากหุบเขาไปด้วยท่าทีลังเล แล้วหายตัวไปทันที
เหล่าอสูรที่ติดตามวานรปราณเองก็สลายตัวไปเหมือนกระแสน้ำลงด้วยเช่นกัน
เขาใช้วิธีเดียวกันนี้ไล่ฝูงอสูรที่ติดตามอสูรวัวให้แตกกระเจิงไปเช่นกัน เท่านี้ทั้งหุบเขาก็เหลือเพียงปู้ฟางที่ถือมีดทำครัวกระดูกมังกรทองเล่มยักษ์พาดบ่าเอาไว้ และวัวมังกรพเนจรเขาหายที่กำลังตัวสั่นงันงก…
ปู้ฟางลูบร่างกายใหญ่โตของอสูรวัวแล้วทำเสียงจึ๊ในปาก พร้อมพูดออกมาด้วยน้ำเสียงตื่นตาตื่นใจ “ไม่เลวเลย วัตถุดิบนี้ดีกว่าหมูวิญญาณเพลิงอัสนีเยอะทีเดียว”
หัวขนาดใหญ่ของวัวมังกรพเนจรเต็มไปด้วยความสงสัย… วัตถุดิบรึ วัตถุดิบอะไรกัน
จากนั้นมันก็มองเห็นมีดทำครัวสีทองขยายใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ… เรื่อยๆ… และฉึบ
พลังปราณเที่ยงแท้ในกายปู้ฟางหมดลงพอดิบพอดี เขาจึงรักษารูปร่างของมีดทำครัวกระดูกมังกรทองเอาไว้ไม่ได้อีกต่อไป มีดหดกลับสู่สภาพดั้งเดิมของมัน ก่อนสลายกลายเป็นไอสีเขียว
ปู้ฟางลูบลำตัวของอสูรวัวอีกครั้ง จากนั้นก็โบกมือเก็บมันกลับเข้ากระเป๋าที่ระบบมอบให้
“ขอแสดงความยินดีกับนายท่านที่ทำภารกิจฉุกเฉินออกหาวัตถุดิบครั้งแรกสำเร็จ ระบบจะมอบรางวัลให้ตามสัญญา วงแหวนปราณเคลื่อนย้ายจะเริ่มทำงานในอีกชั่วอึดใจ นายท่านโปรดเตรียมตัวให้พร้อม” เสียงขรึมของระบบประกาศอยู่ในหัวของชายหนุ่ม ในเวลาเดียวกับที่ซากของวัวมังกรพเนจรถูกเก็บเข
