ภายในหุบเขาที่หนาแน่นไปด้วยพลังปราณเที่ยงแท้ กระแสน้ำสีขาวไหลเชี่ยวกรากส่งเสียงดังกระหึ่ม น้ำตกจากยอดผาส่งฟองสีขาวพร้อมไอน้ำกระเซ็นไปทั่วทุกสารทิศ
ปู้ฟางและอีกสองคนกำลังยืนมองพื้นที่รอบตัวอยู่ในจุดที่ไม่ไกลจากน้ำตกนั้น
เสียงอสูรหอนคำรามดังตามมาติดๆ กันไม่ขาดสายจากภายในหุบเขา อสูรเวทตัวแล้วตัวเล่าปล่อยกระแสพลังปราณให้ระเบิดออกมาจากร่างกาย บรรยากาศน่าขนลุกอาบไล้ด้วยกลิ่นอายแห่งความตายเข้าปกคลุมทั่วทั้งหุบเขา อสูรฝูงนี้มีอยู่อย่างน้อยหลายร้อยตัวด้วยกัน
ใบหน้าของถังอิ่นซีดเผือดเหมือนกระดาษ เขากวาดสายตามองบรรดาอสูรที่รายล้อม ดวงตาดูสิ้นหวังเหลือคณนา
เขาไม่ได้คาดคิด… ไม่ได้คาดคิดเลยว่าสมุนไพรโลหิตปักษาเพลิงตอนใกล้โตเต็มที่ จะมีพลังปราณที่ดึงดูดอสูรร้ายได้มากมายถึงเพียงนี้
ฝูงอสูรเวทตรงหน้ามีความแตกต่างด้านพลังปราณภายในหมู่พวกมันเองอยู่บ้าง ส่วนมากแล้วพวกมันมีปราณอยู่ที่ระดับห้า แต่ก็มีมากกว่าสิบตัวที่มีปราณระดับหก ฝูงอสูรลักษณะนี้แน่นอนว่าต่อให้มีถังอิ่นอีกสิบคนก็เอาชีวิตรอดกลับมาไม่ได้
“พี่… พี่สอง… เกิดอะไรขึ้นกัน เหตุใดจึงมีอสูรเวทมากมายถึงเพียงนี้ ข้า… ข้าไม่อยากตายที่นี่นะ!” ดวงตาของลู่เซียวเซียวกวาดมองฝูงอสูรที่รายล้อม ขาสองข้างเริ่มสั่นอย่างควบคุมไม่อยู่
หากนางรู้แต่แรกว่าในหุบเขาปักษาเพลิงพ่ายมีอสูรเวทซ่อนตัวอยู่มากมายถึงเพียงนี้… นางคงไม่มาที่นี่อย่างแน่นอน!
แต่สีหน้าของปู้ฟางกล
