้สถานการณ์แสนสิ้นหวังนี้ใช่หรือไม่”
สมแล้วที่เป็นศิษย์พี่ของพวกเรา… สถานการณ์เช่นนี้อาจเป็นหุบเหวที่สิ้นหวังสำหรับพวกเขาทั้งสอง แต่กับศิษย์พี่ปู้ฟางผู้ลึกลับแล้วกลับมิใช่เช่นนั้นแม้แต่น้อย
ปู้ฟางมองชายหนุ่มแล้วกำลังจะพยักหน้า ทันใดนั้นเขาก็จับได้เสียก่อนว่าอสูรเวทนับร้อยรอบกายเริ่มกระสับกระส่าย
โครม!
พื้นดินสั่นสะเทือนกระเพื่อมมาจากทั้งด้านขวาและซ้าย จากนั้นก็ตามมาด้วยเสียงต้นไม้โค่น ร่างยักษ์สองร่างเดินออกมาพร้อมด้วยพลังกดดันน่ากลัวที่เข้าปกคลุมทั้งหุบเขาเอาไว้อย่างไม่ปรานี
ใบหน้าของถังอิ่นซีดเหมือนคนตาย… ดวงตาจ้องอยู่ที่อสูรเวทหน้าใหม่ทั้งสอง ความหวังที่เบ่งบานขึ้นในใจเหือดหายไปอีกครั้งเหมือนสายธารแห้งผาก
“อสูรเวทระดับเจ็ดสองตัว… จบเห่แล้ว พวกเราเห็นทีคงต้องตายแน่ๆ”
ลู่เซียวเซียวร้องไห้จ้าอีกครั้ง ความหวังที่ผุดขึ้นชั่วครู่ถูกขยี้หายไปคาเท้าอสูรเวทระดับเจ็ดหน้าใหม่สองตัวนั้น ความผิดหวังทำให้นางสติหลุด
เมื่อปู้ฟางหันไปเห็นร่างของอสูรหน้าตาเหมือนวัวขนาดยักษ์ที่ทางด้านขวา ซึ่งมีร่างกายสว่างไสวด้วยเปลวเพลิงสีแดง ดวงตาของเขาก็เป็นประกายเจิดจ้าขึ้นมาทันที
“ยอดเยี่ยมอะไรเช่นนี้… วัตถุดิบชนิดนี้ดีเสียยิ่งกว่าหมูวิญญาณเพลิงอัสนีอีก!”
เบื้องหน้าพวกเขามีอสูรเวทระดับเจ็ดสองตัวด้วยกัน ด้านขวาคืออสูรเวทวัวมังกรพเนจรระดับเจ็ดที่ร่างกายโอบล้อมด้วยเปลวเพลิงนิรันดร์ หัวของมันเป็นวัวแต่หางเป็นหางมั
