นก็หันกลับมามองปู้ฟางแล้วเอ่ย “ศิษย์พี่ ภายในหุบเขาปักษาเพลิงพ่ายนั้นไม่ปลอดภัย เนื่องจากเป็นบริเวณที่มีลักษณะเฉพาะตัวสูง… อาจมีอสูรเวทระดับเจ็ดอยู่ในนั้นก็เป็นได้”
ด้วยความที่หุบเขาปักษาเพลิงพ่ายตั้งอยู่ระหว่างชายแดนวงแหวนชั้นนอกและวงแหวนชั้นกลาง จึงมีความเป็นไปได้ที่อสูรเวทระดับเจ็ดจะปรากฏตัวออกมา…
“อ้อ… ระดับเจ็ดรึ ก็แปลว่าเป็นวัตถุดิบที่ดีกว่าหมูวิญญาณเพลิงอัสนีน่ะสิ” ปู้ฟางพูดหน้าตาไร้อารมณ์
ถังอิ่นถึงกับไปต่อไม่ถูก
สมแล้วที่เป็นศิษย์พี่ปู้ฟาง แม้แต่อสูรเวทระดับเจ็ดยังเป็นได้เพียงวัตถุดิบทำอาหารในสายตาเขา… ชายหนุ่มรู้สึกชื่นชมในตัวปู้ฟางเป็นอันมากจนแทบยกให้เขาเป็นปูชนียบุคคลเอาไว้บูชา
แม้แต่ระดับเจ็ดขั้นนักพรตยุทธการยังลากเลือดหากต้องต่อสู้กับอสูรเวทระดับเจ็ด แต่ศิษย์พี่คนนี้กลับมองมันเป็นเพียงอาหารเท่านั้น ช่างน่าศรัทธาอะไรเช่นนี้!
ยอดเยี่ยมที่สุดเลย ศิษย์พี่!
ถังอิ่นเดินนำหน้า ทั้งสามเดินทะลุป่าหินแล้วก้าวเข้าไปในหุบเขาปักษาเพลิงพ่ายเป็นครั้งแรก
ภายในหุบเขาอันสงบเงียบ พืชพรรณเขียวชอุ่มมีให้เห็นได้ทั่วไป มองปราดแรกทุกอย่างดูเป็นสีเขียว แต่ภายในสีเขียวนั้นมีดอกไม้สวยงามเบ่งบานอยู่บ้างแม้ในอากาศหนาวเหน็บ
ถึงตอนนี้จะเป็นฤดูหนาว แต่หุบเขาปักษาเพลิงพ่ายดูเหมือนอยู่ในอีกโลกหนึ่ง ในอาณาเขตนี้ไม่มีลมหนาวหรือหิมะที่ร่วงหล่น ภายในหุบเขาเขียวชอุ่ม บรรยากาศอบอุ่นเปียกชื้นสบายตัวเป็นอันมา
