ับมาจากกองเถ้าถ่านได้อีกครั้ง เป็นวัตถุดิบชั้นเลิศสำหรับการทำอาหารโอสถทิพย์ ระบบแนะนำให้นายท่านเก็บสมุนไพรชนิดนี้กลับไปให้ได้”
ดวงตาของปู้ฟางเป็นประกาย สมุนไพรโลหิตปักษาเพลิงฟังดูดีน่าเก็บกลับบ้านจริงๆ เสียด้วย
“สมุนไพรโลหิตปักษาเพลิงต้นนี้กำลังจะโตเต็มที่ เมื่อถึงเวลานั้น เหล่าอสูรเวทที่เร้นกายอยู่ในหุบเขาจะปรากฏตัวขึ้นอย่างแน่นอน… ศิษย์พี่ อสูรเวทที่ท่านตามหาก็จะปรากฏตัวขึ้นเช่นกัน”
“สมุนไพรโลหิตปักษาเพลิงนี่ดีนะ ข้าไม่คิดเลยว่าจะเจอของขวัญที่ไม่คาดคิดเช่นนี้” ปู้ฟางพูดด้วยรอยยิ้ม สมุนไพรโลหิตปักษาเพลิงเอนลำต้นลู่ลมดูสวยงามน่าเก็บกลับบ้านยิ่งกว่าเดิม พลังปราณเข้มข้นกระจายออกจากต้นไปทั่วบริเวณจนก่อให้เกิดหมอกสีขาว
เมื่อลู่เซียวเซียวได้ยินคำพูดของปู้ฟาง สีหน้าของนางก็เปลี่ยนไปทันที “ศิษย์พี่… ท่านจะเก็บสมุนไพรโลหิตปักษาเพลิงไปด้วยรึ”
ปู้ฟางขมวดคิ้วแล้วหันไปมองหน้าเด็กสาวอย่างงุนงง เขามองนางจากนั้นก็เอ่ยถาม “ไม่ได้รึ”
เมื่อได้ยินคำตอบของชายหนุ่ม ลู่เซียวเซียวก็พลันทำหน้าบูดเบี้ยวเหยเก ในเวลาเดียวกันนั้น พลังปราณทรงพลังก็กระจายตัวออกจากหุบเขาด้านใน พลังเหล่านี้แผ่อำนาจออกมาเรื่อยๆ ไม่หยุดยั้ง
ทันใดนั้น สีหน้าของถังอิ่นก็เปลี่ยนไป เขามองไปรอบๆ แล้วเห็นฝูงอสูรกายจำนวนมากรวมตัวกันล้อมพวกเขาไว้โดยไม่ทันรู้ตัว…
……………………….
