กก็จะเลือกอดอาหารกัน ทำให้ต่อมรับรสเรียกได้ว่าแทบจะตายด้าน
การได้กินเนื้อย่างฝีมือปู้ฟางเป็นครั้งแรกนี้ เปรียบเสมือนประสบการณ์ชีวิตที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน เป็นประสบการณ์สดใหม่จนอธิบายไม่ถูก ที่มาพร้อมรสชาติแสนอร่อยเสียจนรู้สึกได้ถึงความสุขจากก้นบึ้งของหัวใจ
ปู้ฟางมองทั้งสองตั้งหน้าตั้งตากินอย่างไม่มีทีท่าว่าจะหยุดด้วยสีหน้าไร้อารมณ์ จากนั้นมุมปากก็ยกขึ้นเป็นรอยยิ้ม เขาหยิบเนื้อเสียบไม้ชิ้นสุดท้ายออกจากที่วางเช่นกันแล้วเริ่มกินอย่างไม่รีบร้อน
ขณะที่กำลังกินนั้น ชายหนุ่มก็คิดพิจารณาถึงข้อผิดพลาดในอาหารจานนี้ไปด้วย
ฟ่าว!
ลมพัดหอบเอากลิ่นเนื้อย่างกระจายไปทั่วบริเวณ กลิ่นนี้ทำให้หมู่อสูรเวทในดินแดนป่ารกชัฏสนอกสนใจเป็นอย่างมาก อสูรเวทหลายตัวค่อยๆ เดินตามกลิ่นมาตามสัญชาตญาณเพื่อหาต้นตอ
บนหินผา อสูรเวทหน้าตาเหมือนเสือชีตาห์ที่มีดวงตาสีเขียวเข้มเรืองแสงในความมืด กำลังแยกเขี้ยวและน้ำลายยืดออกจากปาก ดวงตาของมันจับจ้องมายังบริเวณที่พักของพวกปู้ฟาง
ในเวลาเดียวกันนั้นเอง อสูรเวทที่มีพลังปราณแก่กล้าหลายตัวก็กำลังเดินเข้าหาพวกเขาเช่นกัน
ไม่ได้มีแค่มนุษย์ที่รู้สึกหลงใหลกลิ่นเนื้อย่างหัวปักหัวปำ อสูรเวทเองก็อดรนทนไม่ได้เช่นกัน
ถังอิ่นกัดเนื้อย่างแล้วกลืนลงท้องไปอย่างรวดเร็ว สีหน้ามีความสุขขณะลุกขึ้นยืน
“ทักษะในการทำอาหารของศิษย์พี่ทำให้ข้าประทับใจเป็นอย่างมาก ข้าจะจัดการพวกปลาซิวปลาสร้อยรอบตัวให้เอง
