คำถามของปู้ฟางห่างไกลจากสิ่งที่ถังอิ่นคิดไว้มาก เนื่องจากคำถามนั้นไม่ได้ตรงตามตรรกะที่ควรจะเป็นแม้แต่น้อย
หมูวิญญาณเพลิงอัสนีเป็นอสูรเวทระดับหก ซึ่งจัดว่าแข็งแกร่งที่สุดแล้วในวงแหวนชั้นนอกของดินแดนป่ารกชัฏ แน่นอนว่ามันย่อมเป็นวัตถุดิบที่คุณภาพเยี่ยมที่สุดในบริเวณนี้ด้วย หากต้องการหาวัตถุดิบที่ดีกว่าหมูวิญญาณเพลิงอัสนี พวกเขาต้องเข้าไปในวงแหวนชั้นกลางของดินแดนป่ารกชัฏ
วงแหวนชั้นกลางของดินแดนป่ารกชัฏจัดเป็นสถานที่อันตรายสำหรับพวกเขา ถังอิ่นมีปราณอยู่ในระดับหกขั้นจักรพรรดิยุทธการ ส่วนลู่เซียวเซียวอยู่ที่ระดับห้าขั้นราชันยุทธการ หากทั้งสองเข้าไปในวงแหวนชั้นกลางด้วยปราณระดับนี้ ก็มีโอกาสน้อยมากที่พวกเขาจะมีชีวิตรอดกลับออกมาได้
เหตุผลก็คืออสูรเวทที่อ่อนแอที่สุดในบริเวณวงแหวนชั้นกลางมีปราณอยู่ที่ระดับหก ส่วนอสูรเวทระดับเจ็ดและแปดก็เจอได้ทั่วไป
เมื่อปู้ฟางเห็นสีหน้าประหลาดของถังอิ่น เขาก็รู้ทันทีว่าชายหนุ่มในชุดเขียวตรงหน้ารู้ว่าจะไปหาวัตถุดิบที่คุณภาพดีกว่านี้ได้ที่ไหน
“หากเจ้าบอกข้าว่าจะไปหาวัตถุดิบคุณภาพดีกว่านี้ได้ที่ไหน หรือว่านำทางข้าไปได้ ข้าจะทำอาหารให้เจ้ากินโดยไม่คิดเงิน” ปู้ฟางพูดอย่างจริงใจ
ถังอิ่นยิ้มเยาะออกมา ดูเหมือนเขาจะไม่ได้สนใจสิ่งที่ปู้ฟางพูดมากนัก หากถังอิ่นไม่ได้ตื่นเต้นเรื่องความสามารถในการล้มหมูวิญญาณเพลิงอัสนีได้ในดาบเดียวของอีกฝ่าย เขาคงพาลู่เซียวเซียวจากไปนานแล้ว
