ตำรับจีนซึ่งเป็นอาหารจานใหม่บนรายการอาหาร ดวงตาของเขาก็เป็นประกาย
“เถ้าแก่ปู้ อาหารใหม่จานนี้ราคาไม่ใช่เล่นๆ เลย… จานละร้อยผลึกเชียวรึ ไม่ใช่ถูกๆ เลยนะ” ราคาของเนื้อตุ๋นตำรับจีนทำให้ไฟตื่นเต้นของเจ้าอ้วนจินมอดดับลงทันที แม้แต่เศรษฐีใหม่อย่างเขายังอดรู้สึกเจ็บปวดไม่ได้กับการต้องจ่ายผลึกออกไปวันละหลายร้อย
“อาหารจานใหม่นี้รับรองเจ้าไม่ผิดหวัง” ปู้ฟางพูดเสียงเรียบ
เจ้าอ้วนจินหรี่ตามองปู้ฟางอยู่เป็นนาน ก่อนจะตัดสินใจสั่งเนื้อตุ๋นตำรับจีนในที่สุด มุมปากของปู้ฟางยกขึ้นเป็นรอยยิ้ม เขาหันหลังเดินกลับเข้าครัวไป
ทันทีที่ชายหนุ่มเดินออกมาจากครัวพร้อมจานเนื้อตุ๋นตำรับจีน เสี่ยวอี้ก็มาถึงพอดี
ที่ทางเข้า ร่างคุ้นตาของชายชราก็ค่อยๆ ก้าวเข้าร้านมาเช่นกัน
“เถ้าแก่ปู้ ตัวอักษรบนป้ายร้านเจ้านี่สวยสู้ลายมือข้าไม่ได้สักนิด” ชายชราพูดกลั้วหัวเราะ
………………..
