ตูม ตูม!
พลังปราณสีดำสนิทเหมือนหมอกดำลอยขึ้นจากใต้พื้นดินเข้าล้อมวงแหวนปราณเอาไว้ทั้งหมดทันที บรรยากาศโดดเดี่ยวน่ากลัวเข้าปกคลุมตรอก
สีหน้าของผู้ฝึกตนขั้นราชันยุทธการทั้งห้าเคร่งขรึมจริงจัง ทั้งหมดยืนเรียงกันเป็นวงกลมรอบซูฉีผู้ซึ่งถือน้ำแกงไก่อยู่ในมือ ภารกิจของพวกเขาในคราวนี้คือการปกป้องอาหารโอสถทิพย์ด้วยกำลังทั้งหมดที่มี ด้วยเหตุนี้พวกเขาจึงต้องทุ่มกำลังทั้งหมดไปที่ซูฉีซึ่งถืออาหารนั้นอยู่ในมือ
พลังปราณสีดำอบอวลอยู่ในอากาศ หมุนทวนเข็มนาฬิกาตามอำนาจของวงแหวนปราณสีดำสองวง จากนั้นก็ค่อยๆ ก่อตัวเป็นรูปร่างบางอย่างที่อัดแน่นไปด้วยพลังกดดันน่าสยดสยอง
“นี่มันวงแหวนปราณเจ้าอเวจีกระชากวิญญาณมิใช่รึ! วงแหวนปราณลับของสำนักวิญญาณ… มาโผล่ที่นี่ได้อย่างไรกัน!” ซูฉีไม่อยากเชื่อสายตาตนเอง
ทันใดนั้นเขาก็เหมือนจะฉุกคิดอะไรบางอย่างได้ รูม่านตาของซูฉีหดแคบ สายตามองไปในระยะไกล สังเกตเห็นร่างหลายร่างในชุดคลุมสีดำที่เพิ่งปรากฏตัวขึ้น
“พวกเจ้ามาจากสำนักวิญญาณรึ! จะมาทำลายอาหารโอสถทิพย์หรืออย่างไร” ซูฉีตะโกนถามเสียงขรึม
“จัดการเลย ไม่ต้องไปพูดกับมันให้เสียน้ำลาย จำไว้ ห้ามมีใครรอดเด็ดขาด… และห้ามใครรู้ตัวตนของพวกเราด้วย” เสียงแหบหยาบเหมือนก้อนกรวดขูดขีดกันดังกรีดแทงหู
เหล่าร่างในชุดคลุมสีดำไม่ได้พูดอะไรขณะเดินตรงไปยังทุกมุมของวงแหวนปราณ จนล้อมพวกของซูฉีเอาไว้หมด
ดวงตาทั้งสองข้างของหุนเชียนอวิ่นมีเปลวไฟวิ
