บิดารู้แล้วว่ามีอาหารโอสถทิพย์ที่ยืดอายุได้อยู่ ความหวังก็จะเบ่งบานขึ้นในใจอีกฝ่าย หากอาหารนั้นถูกทำลาย ความหวังนั้นก็จะถูกทำลายจนป่นปี้ด้วยเช่นกัน ความแตกต่างระหว่างความคาดหวังและผลที่ออกมาจริงๆ นั้น จะทำให้ทัศนคติของจักรพรรดิที่มีต่อองค์ชายรัชทายาทเปลี่ยนไปอย่างแน่นอน
ดวงตาของอวี่อ๋องส่องประกายเจิดจรัส เขาหันไปมององค์ชายรัชทายาทพร้อมรอยยิ้มกว้าง
องค์ชายรัชทายาทก่นด่าอวี่อ๋องในใจนับครั้งไม่ถ้วน ทำไมเขาจะไม่เข้าใจว่าอวี่อ๋องคิดอะไรอยู่ ที่ตัวเขาพยายามปิดบังเรื่องนี้จากการรับรู้ของจักรพรรดิ เป็นเพราะต้องการทำให้อีกฝ่ายประทับใจอย่างถึงที่สุด แต่การยื่นมือเข้ามาสอดของอวี่อ๋อง ทำให้ความพยายามที่ผ่านมาของเขาลดประสิทธิภาพลงมาก
“เจ้ามีจิตใจโอบอ้อมอารีมาก แต่ข้ารู้อาการป่วยของตัวเองดี กระนั้นตัวข้าก็ขอรับความหวังดีของเจ้าเอาไว้” จักรพรรดิยิ้มอ่อนโยน ความกรุณาที่หาได้ยากยิ่งปรากฏขึ้นบนใบหน้า
องค์ชายรัชทายาททำได้เพียงฝืนยิ้มออกมาเท่านั้น สิ่งเดียวที่ทำได้คือหวังว่าซูฉีจะกลับวังมาอย่างปลอดภัยพร้อมอาหารโอสถทิพย์ในมือ
แต่ตัวเขาเองก็รู้ว่าอวี่อ๋องจะไม่ยอมให้เรื่องนี้จบดีแน่นอน
…
ปู้ฟางขมวดคิ้วเล็กน้อย มือแปะอยู่บนฝาหม้อดินเผา พลังปราณเที่ยงแท้ไหลออกจากร่างเข้าสู่หม้อดิน เข้ากระตุ้นการทำงานของวัตถุดิบภายในหม้อ
ชายหนุ่มยังไม่ค่อยชินกับการทำอาหารด้วยพลังปราณเที่ยงแท้มากนัก จึงไม่กล้าประมาทแม้แต่เสี
