ขา ไม่นานนักชายหนุ่มก็เตรียมไก่โลหิตปักษาเพลิงเสร็จ
หลังจากที่หยิบสมุนไพรสะระแหน่สวรรค์ออกมาจากกล่องลายวิจิตร และนำสมุนไพรอันมีฤทธิ์เป็นยาที่จำเป็นต้องใช้ออกมาจากถุงหนังสัตว์ เขาก็เริ่มทำอาหารโอสถทิพย์ น้ำแกงสมุนไพรไก่ปักษาเพลิง
…
อวี่อ๋องอารมณ์ดีไม่น้อยขณะเดินกลับตำหนักของตน อาจเป็นเพราะเขาได้ลิ้มรสชาติอาหารแสนอร่อยและสุราเลิศรสก็เป็นได้ จีเฉิงอวี่รู้สึกราวกับตนเองกำลังลอยอยู่บนอากาศขณะก้าวเดิน
“ผิดคาดมากที่อาหารร้านนั้นอร่อยถึงเพียงนี้ สุราหัวใจหยกเยือกแข็งนั้นเยี่ยมยอดจนลืมไม่ลงเลยจริงๆ” ขณะที่อวี่อ๋องนึกย้อนไปถึงรสชาติของสุราหัวใจหยกเยือกแข็ง เขาก็อดไม่ได้ที่จะเลียริมฝีปากตนเอง แววตาเต็มไปด้วยความหลงใหล
จัดเป็นอีกหนึ่งคนที่ตกหลุมรักอาหารที่ปู้ฟางทำ
อวี่อ๋องรู้สึกเสียใจขึ้นมาทันที หากเขาไปที่ร้านเล็กๆ ของฟางฟางเร็วกว่านี้ คงมีโอกาสได้กินอาหารอร่อยเช่นนี้ไปตั้งนานแล้ว
ตอนที่อวี่อ๋องกำลังคิดถึงอาหารรสมือปู้ฟางอยู่นั้น หัวหน้าผู้อาวุโสสำนักวิญญาณ หุนเชียนอวิ่นก็ปรากฏตัวขึ้นต่อหน้าเขาพร้อมผู้ใต้บังคับบัญชา ทุกคนสวมชุดคลุมสีดำ ใบหน้าดูชั่วร้ายน่าหวาดกลัว
แม้ดวงตาของอวี่อ๋องจะส่องประกายรังเกียจชั่วครู่ แต่เขายังคงมีรอยยิ้มอาบใบหน้าขณะมองกลุ่มบุคคลตรงหน้า
“ท่านได้ผลลัพธ์อะไรหรือไม่จากการไปเยี่ยมร้านลึกลับนั่น” เสียงแหบห้าวของหุนเชียนอวิ่นซึ่งฟังดูเหมือนกรวดหยาบที่ขูดขีดกันดังขึ้น ทำให้
