ยรัชทายาทหัวเราะ จากนั้นก็จ้องชายหนุ่มเจ้าของร้านไม่วางตา
หากปู้ฟางทำอาหารโอสถทิพย์ได้สำเร็จ และทำให้สุขภาพของจักพรรดิดีขึ้นได้ คนที่นำอาหารโอสถทิพย์นี้ไปให้จักรพรรดิอย่างจีเฉิงอันจะต้องเป็นที่โปรดปรานของพระองค์มากขึ้นอีกเป็นแน่ และสถานะองค์ชายรัชทายาทของเขาก็จะมั่นคงขึ้นอีก ทำให้มีโอกาสได้สืบทอดราชบัลลังก์มากกว่าน้องชายทั้งสอง
เมื่อคิดได้ดังนี้ องค์ชายรัชทายาทก็มองปู้ฟางผู้ที่ทำอาหารโอสถทิพย์ได้ด้วยศรัทธาที่แรงกล้ามากขึ้นไปอีก
องค์ชายยกมือขึ้นไปคว้าผ้าที่คลุมกรงเอาไว้แล้วกระตุกออก เผยให้เห็นสิ่งที่อยู่ภายในกรง
ไก่โลหิตปักษาเพลิงขนสีแดงเลือดยืนนิ่งอยู่ภายในกรงเหล็ก ดวงตากลอกไปมาในเบ้า
“ไก่โลหิตปักษาเพลิงรึ” ปู้ฟางชะงักเล็กน้อย จากนั้นก็หันไปมององค์ชายรัชทายาทด้วยสายตาประหลาด เขาไม่ได้คิดว่าชายตรงหน้านี้จะดั้นด้นฟันฝ่าไปหาไก่โลหิตปักษาเพลิงมาจริงๆ
“ใช่แล้ว เป็นธรรมดาที่เถ้าแก่ปู้จะจำเจ้าอสูรเวทนี้ได้ทันทีอยู่แล้ว ท่านจำสิ่งที่ตนเองเคยพูดไว้ได้หรือไม่” องค์ชายยิ้ม
ปู้ฟางเดินวนรอบกรงด้วยสีหน้าไร้อารมณ์หนึ่งรอบ เขาตรวจสอบลักษณะของไก่โลหิตปักษาเพลิงตรงหน้าอย่างถี่ถ้วน อดไม่ได้ที่จะเทียบกับไก่ที่ระบบเคยหามาให้ ชายหนุ่มตระหนักได้ทันทีว่าไก่ที่องค์ชายรัชทายาทหามานี้คุณภาพแย่กว่าไก่จากระบบในทุกๆ ด้านเลยทีเดียว
“วัตถุดิบที่ระบบหามาให้นั้นคุณภาพยอดเยี่ยมที่สุดและผ่านการคัดเลือกมาอย่างดี เป็นว