มอบรางวัลให้นายท่าน นายท่านได้รับพลังปราณเที่ยงแท้เพิ่มร้อยละสิบเรียบร้อยแล้ว บัดนี้ระบบจะสุ่มเลือกรายการอาหารที่นายท่านประเมินไปก่อนหน้านี้” เสียงเรียบเฉยไร้อารมณ์ของระบบดังขึ้นในศีรษะของชายหนุ่ม
ปู้ฟางชะงักด้วยความตกใจ ดวงตาของเขาหรี่ลง อารมณ์ค่อยๆ กลับมาเป็นปกติ เขาสงสัยขึ้นมาทันทีว่าตนเองจะสุ่มได้อาหารจานใด
แน่นอนว่าซี่โครงขี้เมาเปรี้ยวหวานเป็นอย่างสุดท้ายที่เขาอยากได้ เนื่องจากร้านของเขามีซี่โครงเปรี้ยวหวานสูตรประจำอยู่แล้ว
ชื่ออาหารมากมายวิ่งผ่านเข้ามาในมโนจิตของเขาเรื่อยๆ ระบบกำลังสุ่มสูตรให้นั่นเอง…
ในที่สุดชื่ออาหารเหล่านั้นก็ค่อยๆ วิ่งช้าลงจนหยุดนิ่ง ชื่ออาหารจานใหม่ที่เขาได้รับฉายชัดเจนอยู่ในสมองของปู้ฟาง
“ผัดปูม้าคืออาหารจานที่ถูกเลือก หลังจากที่ปรับปรุงสูตรเรียบร้อย สูตรใหม่สำหรับนายท่านคือผัดปูม้าสยบโลกา”
ปู้ฟางอดไม่ได้ที่จะนึกถึงกลิ่นหอมหวนชวนน้ำลายสอของผัดปูม้า จนตัวเขาเริ่มน้ำลายไหลออกมาเสียเอง หากเทียบกับการสุ่มได้ซี่โครงขี้เมาเปรี้ยวหวานแล้ว ผัดปูม้าก็จัดว่าเป็นรายการที่ใช้ได้เลยทีเดียว
ด้วยความที่หน้าประตูมีป้ายบอกว่าร้านปิดทำการแขวนอยู่ ลูกค้าหลายคนที่เดินมาถึงร้านด้วยสีหน้าตื่นเต้นก็ต้องพากันกลับไปด้วยใบหน้าหดหู่ ยกตัวอย่างเช่นเจ้าอ้วนจินและผองเพื่อนที่รออยู่สักพัก จนสุดท้ายก็ตัดสินใจกลับไปอย่างขมขื่นในที่สุด หลังจากทำใจได้ว่าร้านปิดจริงๆ ในวันนี้
ลูกค้าคนอื่น
