เช่นนี้ แน่นอนว่าเฉียนเป่าต้องมีความสุขเป็นอันมาก
“นายน้อยปู้ ถ้าเช่นนั้นแปลว่าครั้งนี้… ข้าชนะใช่หรือไม่” เฉียนเป่าพูดกลั้วหัวเราะ
ทว่าปฏิกิริยาตอบรับของปู้ฟางทำให้หัวใจเขาเต้นไม่เป็นจังหวะ ชายหนุ่มหันไปมองเฉียนเป่าพร้อมรอยยิ้มอ่อนบนใบหน้า
“ข้าแค่ชมรสชาติของจานนี้เท่านั้น หากเทียบกับจานก่อนหน้า จานนี้ถือว่าไม่เลว แต่แม้มันจะไม่เลว ก็ยังมีข้อผิดพลาดอยู่”
“หืม” ทุกคนชะงักกับคำพูดของเขา
ดวงตาของทุกคนจ้องไปที่ปู้ฟาง ต่างไม่คาดคิดว่าสถานการณ์จะพลิกกลับมาอีกครั้ง
“การทำอาหารจานนี้มีสามขั้นตอนด้วยกันใช่หรือไม่ ขั้นตอนแรกคือการเอาปลาคาร์ปหินที่เตรียมแล้วใส่กระทะที่ตั้งน้ำมันจนร้อน แล้วทอดจนกว่าหนังปลาจะย่น ขั้นที่สองคือผัดส่วนผสมอื่นๆ และขั้นที่สามคือเอาปลาที่ทอดแล้วและส่วนผสมที่ผัดเสร็จเรียบร้อยใส่กลับเข้ากระทะแล้วผัดแห้งพร้อมกัน”
ปู้ฟางพูดช้าๆ รูม่านตาของพ่อครัวเฉินหดแคบเล็กน้อย เนื่องจากการวิเคราะห์ของปู้ฟางตรงกับสิ่งที่เขาทำทุกอย่าง!
“ฮึ! แล้วอย่างไรกัน นั่นมันก็แค่ขั้นตอนปกติ ระหว่างทางมีรายละเอียดเล็กๆ อีกมากมายที่สำคัญต่อรสชาติอาหารจานนี้” พ่อครัวเฉินเย้ยอย่างมั่นใจในตนเอง
ปู้ฟางพยักหน้าแล้วชี้นิ้วไปที่ปลาคาร์ปหินผัดแห้งตรงหน้า “ใช่แล้ว ถ้าเช่นนั้นข้าก็จะชี้จุดบกพร่องแบบลงรายละเอียดก็แล้วกัน อันดับแรกตอนที่เจ้าเตรียมปลานั้น เจ้าบั้งปลาทั้งสองข้าง โดยบั้งข้างละสองรอยใช่หรือไม่ นี่คื
