ูปงามนามว่าพี่หญิงใหญ่ชุนเอามือปิดปากหัวเราะคิกคักทันที หน้าอกของนางกระเพื่อมขึ้นลงอย่างมีชีวิตชีวา แม้อุณหภูมิข้างนอกจะหนาวเหน็บ แต่นางก็ยังคงเปิดเผยผิวบริเวณหน้าอกขาวผ่องให้ทุกคนได้รับชมโดยทั่วกัน ดูไม่ได้รับผลกระทบจากอากาศหนาวเย็นเลยแม้แต่น้อย
พี่หญิงใหญ่ชุนยังคงยิ้มกว้างขณะเดินนำทั้งสี่เข้าไปในร้าน
ปู้ฟางไม่ได้พูดอะไร เขาเพียงเหลือบตามองรูปร่างของพี่หญิงใหญ่ชุนเพียงครั้งเดียวแล้วหันไปมองอย่างอื่นด้วยสีหน้าไม่สนใจ ใบหน้าของเขาเคร่งขรึมจริงจังเป็นอันมากขณะก้าวเข้าไปในร้านปักษาเพลิงนิรันดร์ เมื่อก้าวเท้าเข้าไปก็รู้สึกได้ถึงความโด่งดังของร้านนี้ทันที
ชั้นแรกของร้านนั้นกว้างใหญ่มีโต๊ะเรียงรายเป็นระเบียบ ลูกค้าของร้านกำลังกินอาหารที่สั่งมา สีหน้าดูมีความสุขกับรสชาติอาหารที่กำลังลิ้มลองเป็นอันมาก
“นายน้อยเซียว พวกท่านมาเพียงสี่คนใช่หรือไม่ จะขึ้นไปชั้นสองไหมเจ้าคะ” สะโพกของพี่หญิงใหญ่ชุนโยกย้ายไปมา นางหันหลังมาสอบถามขณะพาพวกเขาเดินเข้าไป
“ถูกต้องแล้ว มีแค่สี่คนเท่านั้น รบกวนพี่หญิงใหญ่ชุนจัดโต๊ะให้พวกเราที” เซียวเสี่ยวหลงพยักหน้าแล้วตอบกลับมา แต่ตอนนั้นเองเสียงของปู้ฟางก็ดังแทรกขึ้นมาก่อน
“เดี๋ยว กินข้าวที่ชั้นแรกกันก่อนดีกว่า จัดโต๊ะที่ชั้นแรกให้ที”
“หา เราจะกินที่ชั้นแรกกันรึ” คราวนี้ไม่ใช่เพียงเซียวเสี่ยวหลงเท่านั้นที่ประหลาดใจ แม้แต่เซียวเยียนอวี่และโอวหยางเสี่ยวอี้ก็หันกลับมามองป
