จเล็กน้อย
“แล้วข้าไปกินที่ร้านด้วยตนเองไม่ได้หรืออย่างไรเล่า อาหารอร่อยถึงเพียงนี้ ย่อมคุ้มค่าแก่การไปเยือนด้วยตนเองอยู่แล้ว ยิ่งไปกว่านั้น ข้าได้ยินมาว่าสุราที่ร้านนั้นก็เยี่ยมยอดกว่าสุราน้ำอัญมณีทิพย์อีกมิใช่หรือ ข้าชอบดื่มสุราชั้นยอดยิ่งนัก เสี่ยวฟู่ ไปเตรียมการเสีย พรุ่งนี้ข้าจะไปกินอาหารที่ร้านนั้น”
“สวรรค์โปรด ฝ่าบาทพะย่ะค่ะ! พระองค์ไม่จำเป็นต้องเสด็จไปที่ร้านเลย ข้ารับใช้คนนี้จะไปที่ร้านนั้นอีกครั้งในวันพรุ่งนี้ แล้วนำอาหารทั้งหมดกลับมาให้พระองค์อย่างแน่นอนพะย่ะค่ะ” เหลียนฟู่รู้สึกกระวนกระวายเล็กน้อย สุขภาพร่างกายของจักรพรรดิเป็นเช่นนี้จะให้ไปที่ร้านด้วยตนเองได้อย่างไร
จีฉางเฟิ่งมองเหลียนฟู่ด้วยสายตาไร้ความรู้สึก “เสี่ยวฟู่ หากข้าไปที่ร้านปักษาเพลิงนิรันดร์เพื่อกินเป็ดอบบุปผาได้ เหตุใดข้าจะไปกินอาหารอร่อยที่ร้านนี้บ้างไม่ได้เล่า จำไว้ พรุ่งนี้เราจะไปแบบไม่เปิดเผยตัวกัน”
เหลียนฟู่รู้สึกจนปัญญา เขาตัดสินใจเงียบๆ คนเดียวว่านอกจากการเตรียมเสด็จปกติแล้ว เขาจะแอบนำหมอหลวงไปด้วย เพื่อเตรียมตัวเอาไว้เผื่อสถานการณ์ฉุกเฉิน
ในเวลาเดียวกันนั้นเอง ในร้านเล็กๆ ของฟางฟาง โอวหยางเสี่ยวอี้กำลังจ้องปู้ฟางด้วยหน้าตาน่าสงสาร หลังจากที่กินขนมปังหอยนางรมหมดไปสองชิ้น
“นายท่านตัวเหม็น เสี่ยวอี้ขออีกสองชิ้นได้หรือไม่ เสี่ยวอี้ยังไม่อิ่มเลย”
ดวงตากลมโตของนางกะพริบปริบๆ เพื่ออ้อนอย่างน่ารัก ทำให้ใครก็
