ก
“ตายๆ องค์ชายสาม! เหตุใดท่านจึงมาที่นี่ได้ ตายๆ แล้วนั่นไม่ใช่นายหญิงน้อยแห่งตระกูลโอวหยางรึ” ทันทีที่ก้าวขาเข้าร้านมา ดวงตาของเหลียนฟู่ก็เป็นประกาย เมื่อเขาเห็นจีเฉิงเสวี่ยที่กำลังกินอาหารแกล้มสุราและโอวหยางเสี่ยวอี้แสนน่ารักที่อยู่ใกล้ๆ กัน
“หือ ขันทีเหลียน ท่าน… มาทำอะไรที่นี่รึ” จีเฉิงเสวี่ยประหลาดใจเล็กน้อย เหลียนฟู่เป็นขันทีประจำตัวบิดาของเขาที่คอยรับใช้อีกฝ่ายอยู่ไม่เคยห่าง จึงเป็นเรื่องแปลกไม่น้อยที่คนผู้นี้มาปรากฏตัวที่ร้านแห่งนี้…
“องค์ชายสามคงไม่ทราบเรื่องนี้ แต่ฝ่าบาทให้ข้านำอาหารทุกรายการที่ร้านนี้ขายกลับไปที่วังหลวง ด้วยเหตุนี้ข้าจึงต้องมาที่นี่ เป็นหน้าที่ของข้าที่ต้องสนองพระบัญชาขององค์จักรพรรดิ”
“หือ อะไรนะ ซื้อกลับบ้านรึ” จีเฉิงเสวี่ยพยักหน้า แต่สีหน้าก็พลันเปลี่ยนเป็นประหลาดใจ ดวงตาจับจ้องไปที่เหลียนฟู่
…………………..