บหัวใจวายตาย เจ้าหมานี่ทำไมยังอยู่ตรงนั้นอีกนะ! เป็นถึงอสูรเวทในตำนาน ช่วยทำท่าทำทางให้มันดูองอาจสง่างามสมฐานะหน่อยมิได้รึอย่างไร”
เหลียนฟู่มีผิวขาวกระจ่างใส สวมใส่ชุดลำลอง ทำมวยเก็บผมสีขาวเรียบร้อยยึดไว้ด้วยผ้าพันศีรษะสีทองแดง เมื่อเขาเห็นเจ้าดำ หัวใจก็สั่นสะท้านด้วยความสยองขวัญ จนต้องจีบมือแล้วพูดออกมา
เจ้าดำไม่สนใจขันทีผมขาวแม้แต่น้อย มันกำลังละเลียดซี่โครงเปรี้ยวหวานด้วยสีหน้าอิ่มเอม กลิ่นอาหารหอมฟุ้งไปทุกที่
“อืม ก็… หอมใช้ได้” เหลียนฟู่พยักหน้าพร้อมทำท่าจีบมือตามนิสัย
เจ้าดำตัวแข็งทื่อทันทีที่ได้ยิน ก่อนหันไปมองขันทีผู้มาเยือนอย่างระวังตัว จากนั้นมันก็ขยับตัวหันบั้นท้ายให้เหลียนฟู่ แล้วตั้งหน้าตั้งตากินซี่โครงเปรี้ยวหวานต่อไป
ใครมันจะไปอยากแย่งเจ้ากินกัน! เหลียนฟู่ก่นด่า อย่างกับว่าหัวหน้าขันทีอย่างเขาจะไปแย่งข้าวสุนัขกินอย่างนั้นละ
ฮึ! เหลียนฟู่เย้ยอย่างโอหัง ก่อนจะก้าวเข้าร้านของปู้ฟางพร้อมเอวที่พลิ้วไหวไปตามทาง เขาไม่ได้มาก่อเรื่องหรือจับใครในวันนี้ แต่มาเพื่อกินอาหารเท่านั้น
จักรพรรดิมีบัญชาให้เขาซื้ออาหารทุกรายการที่ร้านกลับไปให้ลองเสวยที่วังหลวง หากรสชาติถูกปาก ก็จะชักชวนให้ปู้ฟางมาทำงานเป็นพ่อครัวหลวงประจำวัง
“หมอนี่เป็นแค่พ่อครัวต๊อกต๋อยในร้านอาหารไกลปืนเที่ยง จะมีความสามารถเทียบเท่าพ่อครัวหลวงจริงๆ รึ” เหลียนฟู่ดูไม่ค่อยกระตือรือร้นกับภารกิจที่ได้รับมอบหมายในวันนี้นั
