ข้าวที่ใช้ทำน้ำนมข้าวก็มาจากระบบเช่นกัน ข้าวทุกเมล็ดมีรูปร่างกลมป้อมเหมือนไข่มุก ภายในอัดแน่นไปด้วยพลังปราณมากมาย
ปู้ฟางใช้ทัพพีตักข้าวออกมาแล้วเทใส่โม่หิน จากนั้นก็ใส่ถั่วลิสงเข้าไปอีกหนึ่งทัพพี ตามด้วยน้ำ แล้วจึงเริ่มโม่อย่างเบามือ โม่หินที่ใช้เป็นโม่หินแบบดั้งเดิม พื้นผิวเรียบลื่นมันวาว
หลังจากที่โม่ส่วนผสมไปสักพัก น้ำนมข้าวข้นก็เริ่มไหลลงสู่ชามกระเบื้องสีฟ้าขาวที่ปู้ฟางนำมารองไว้ใต้โม่
เมื่อได้น้ำนมข้าวในปริมาณที่ต้องการแล้ว ปู้ฟางก็ทำความสะอาดโม่แล้วหยิบกระทะออกมา เขาเทน้ำมันลงไปครึ่งหนึ่งของกระทะ เปิดเตา รอให้น้ำมันร้อนได้อุณหภูมิที่ต้องการ
ตะหลิวที่ใช้ทอดขนมปังมีรูปร่างพิเศษ ไม่ได้เป็นทรงครึ่งวงกลมเหมือนตะหลิวทั่วไป แต่ค่อนข้างแบนเล็กน้อย
หลังจากที่เทน้ำนมข้าวลงไปบนตะหลิวแบน ปู้ฟางก็โรยหัวไชเท้าหั่นฝอยและหัวหอมสับบนน้ำนมข้าว หลังจากเทน้ำนมข้าวลงไปอีกสองชั้นโดยใส่เนื้อไว้ตรงกลาง เขาก็วางหอยนางรมตัวอ้วนโปะหน้า ราดทับด้วยน้ำนมข้าวชั้นสุดท้ายเพื่อห่อวัตถุดิบทั้งหมดไว้ข้างใน จนกลายเป็นขนมทรงครึ่งวงกลม
เมื่อน้ำมันในกระทะร้อนได้ที่จนเอามือไปอังแล้วรู้สึกได้ เขาก็จุ่มตะหลิวที่มีขนมปังหอยนางรมอยู่ข้างบนลงไปในน้ำมันเดือด ทันใดนั้น น้ำมันก็แตกดังซ่า ฟองน้ำมันสีเหลืองอ่อนปะทุขึ้นรอบขนมปัง
ขนมปังหอยนางรมนั้นไม่สามารถกลับได้ระหว่างกระบวนการทอด จึงถือเป็นบททดสอบความสามารถของพ่อครัวในการควบ
