ด้ข้อมูลไป องค์ชายรัชทายาทก็หันหลังกลับไปด้วยสีหน้าชื่นมื่น แล้วออกจากร้านไปพร้อมซูฉี เพื่อรีบไปดูการต่อสู้ระหว่างเซียวเหมิงและเซียวเยวี่ย
คนอื่นก็กระวีกระวาดออกไปเช่นกัน การต่อสู้ระหว่างสองพ่อลูกนี้เป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นได้ยากยิ่ง จึงไม่ควรพลาดด้วยประการทั้งปวง
เซียวเสี่ยวหลงออกคำสั่งให้บ่าวไพร่อุ้มเซียวเยียนอวี่ขึ้นแล้วจากไปเช่นกัน แม้อาการเจ็บป่วยของนางจะดีขึ้นแล้ว แต่ร่างกายก็ยังอ่อนเพลียอยู่มาก
ภายในพริบตา แทบทุกคนก็หายวับออกจากร้านไป ร้านอาหารเล็กๆ แห่งนี้กลับมาร้างผู้คนอีกครั้ง
“นายท่านตัวเหม็น ข้าเองก็ต้องขอตัวก่อน พรุ่งนี้ข้าจะมาใหม่นะ” โอวหยางเสี่ยวอี้ยิ้มจนตาหยี นายท่านตัวเหม็นไม่ได้โกหกนางจริงๆ เสียด้วยว่าจะช่วยเซียวเยียนอวี่ให้ได้
ปู้ฟางไม่ได้สนใจนางแม้แต่น้อย ทำเพียงหันหลังเดินกลับเข้าครัวไป โอวหยางเสี่ยวอี้แลบลิ้นปลิ้นตาใส่แผ่นหลังของชายหนุ่ม ก่อนจะกระโดดโลดเต้นออกจากร้านไป
ในคืนนั้น ทั่วทั้งนครหลวงไม่อาจสงบเงียบได้เหมือนปกติ
ราชากระบี่หัวใจสะบั้นปรากฏตัวที่นครหลวงอีกครั้ง ทั้งยังต่อสู้กับแม่ทัพใหญ่เซียวด้วย
ผู้เห็นเหตุการณ์เล่าว่าทั้งสองสู้กันเพื่อแย่งสุราหนึ่งเหยือก คู่แค้นพ่อลูกต่อสู้กันจากทิศตะวันออกของเมืองไปจนถึงทิศตะวันตก และวนกลับไปยังทิศตะวันออกอีกครั้ง ทั้งสองสู้กันพัลวันเพื่อแย่งสุราเหยือกนั้นตั้งแต่ต้นจนจบ
ความสามารถด้านการยุทธ์ของแม่ทัพใหญ่เซียวเหมิงนั
