วิญญาณกระบี่แห่งสำนัก จึงใช้เลือดจากหัวใจมารดาตนเป็นเครื่องสังเวย เขาฟันหัวใจของนางขาดสะบั้นในกระบี่เดียว ส่งสตรีผู้ให้กำเนิดให้ตกอยู่ในห้วงนิทราที่ไม่มีวันตื่น จนป่านนี้ก็ยังหารู้สึกตัวไม่
เซียวเยวี่ยถูกเซียวเหมิงที่บันดาลโทสะจนขาดสติซ้อมเสียจนกระอักเลือดปางตาย พลังปราณเที่ยงแท้ในกายเหือดหายไปจนเกือบหมด ท้ายที่สุดสำนักต้นสังกัดก็ส่งผู้อาวุโสทั้งสามผนึกกำลังเข้าช่วยเหลือ จากนั้นเซียวเยวี่ยก็ทิ้งตระกูลเซียวผู้ให้กำเนิดตนไว้เบื้องหลัง ชายหนุ่มกลายเป็นศัตรูคู่อาฆาตที่ทั้งตระกูลสาบานว่าจะต้องสังหารให้สิ้นซากให้จงได้
เซียวเยียนอวี่และเซียวเสี่ยวหลงไม่เคยลืมวันที่มารดาของตนทรุดลงต่อหน้าต่อตา เลือดสดๆ สาดกระจายเข้าใบหน้าคนทั้งสองจนกลายเป็นสีแดงชาด ประสบการณ์นั้นแปรเปลี่ยนเป็นความจงเกลียดจงชังที่อัดแน่นอยู่ในอก มันคือความพยาบาทรุนแรงที่มีต่อเซียวเยวี่ย
ตั้งแต่เสี้ยวลมหายใจนั้นเป็นต้นมา เซียวเยวี่ยก็ไม่ใช่พี่ชายที่รักและเคารพสำหรับทั้งสองอีกต่อไป
…………………………………..
