ข้าครัวไป วันนี้ปู้ฟางตั้งใจตื่นเร็วกว่าปกติเพื่อมาฝึกทักษะการใช้มีดฝนดาวตกที่ระบบมอบให้ เพียงแค่ชื่อก็ฟังดูน่าประทับใจแล้ว
ทันทีที่ชายหนุ่มเดินเข้าครัวมา สายตาก็ปะทะเข้ากับมีดทำครัวเล่มใหญ่หนา
“จงหั่นไชเท้าหนึ่งพันหัวด้วยมีดทำครัวชนิดพิเศษเล่มนี้ให้เสร็จภายในครึ่งชั่วยาม ทุกชิ้นจะต้องมีขนาดเท่ากันไม่ผิดเพี้ยน หลังจากที่ทำภารกิจฝึกฝนทักษะเสร็จ ท่านจะได้รับคะแนนทักษะการใช้มีดฝนดาวตกรวมสิบคะแนน” ระบบพูดเสียงตายด้าน
หั่นไชเท้าพันหัวภายในครึ่งชั่วยาม ทุกชิ้นต้องมีขนาดเท่ากันเป๊ะ… มันแทบจะเป็นไปไม่ได้เลยสำหรับพ่อครัวทั่วๆ ไป แต่ไม่ใช่เรื่องยากสำหรับปู้ฟาง
ทว่าเมื่อเขาคว้ามีดสั่งทำพิเศษที่ทั้งใหญ่ทั้งหนามาไว้ในมือ ใบหน้าของชายหนุ่มก็มืดมนลง
มีดที่ทำมาจากวัสดุใดก็ไม่รู้ได้นั้นหนักจนแทบไม่อยากเชื่อ หากใช้เพียงมือเดียว ปู้ฟางทำได้เพียงยกมันขึ้นจากเขียงเท่านั้น เป็นไปไม่ได้เลยที่จะใช้มีดนี้ทำภารกิจให้สำเร็จ
“ระบบ เจ้าตั้งใจทำให้ชีวิตข้ายากขึ้นเช่นนั้นรึ” ปู้ฟางถามระบบด้วยสีหน้าเย็นเยียบ
“ในฐานะชายที่จะกลายเป็นพ่อครัวเทพในอนาคต ท่านกำลังบอกว่าท่านทานทนความลำบากเล็กน้อยมิได้หรือ เส้นทางการเป็นพ่อครัวเทพไม่ได้โรยไปด้วยกลีบกุหลาบนะพ่อหนุ่ม ท่านต้องเรียนรู้การอดทนไม่ย่อท้อกับความยากลำบาก ระบบเชื่อมั่นในตัวท่านอย่างเปี่ยมล้น จงฝึกให้หนักเพื่ออนาคตที่สดใส” ระบบให้กำลังใจเขาด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม ทำใ
