ซึ่งไม่ใช่สิ่งที่ปู้ฟางในขณะนี้จะต่อกรได้ พลังปราณของเขาอ่อนแอเกินไป
สีหน้าของจีเฉิงเสวี่ยเปลี่ยนไปทันที ชายหนุ่มตะโกนด้วยโทสะ “กล้าดีอย่างไร!”
เขาอยากเข้าไปช่วยปู้ฟาง แต่ก็ถูกนักฆ่าที่เหลืออีกสามคนสกัดไว้
โอวหยางเสี่ยวอี้นั้นตัวแข็งทื่อเพราะความกลัวไปเรียบร้อยแล้วด้วยจิตสังหารจากผู้ฝึกตนระดับราชันยุทธการ ดวงตาของนางเอ่อล้นด้วยความประหวั่นพรั่นพรึง ทั้งยังช่วยเหลืออะไรใครไม่ได้เลย ต่อให้นางยื่นมือเข้าไปพยายามขัดขวาง ผลลัพธ์ก็คงออกมาเช่นเดิมอยู่ดี
ตอนนี้ดูเหมือนว่าปู้ฟางกำลังตกอยู่ในสถานการณ์ที่อันตรายถึงชีวิต โดยที่เขาไม่มีวันรอดไปได้อย่างแน่นอน… หรืออย่างน้อยนั่นก็เป็นสิ่งที่ทุกคนในร้านคิด
การที่ผู้ฝึกตนขั้นเจ้ายุทธการกล้ายั่วยุผู้ฝึกตนขั้นราชันยุทธการนั้น จะเรียกว่าเด็ดเดี่ยวไร้ซึ่งความกลัวยังน้อยไป
จีเฉิงเสวี่ยและโอวหยางเสี่ยวอี้ทำได้เพียงมองปู้ฟางที่กำลังจะโดนสับเป็นชิ้นๆ ด้วยกระบี่ของนักฆ่าเท่านั้น
แต่ปู้ฟางกลับดูสงบนิ่งเป็นอย่างมาก แม้จิตสังหารของนักฆ่าจะทำให้เขารู้สึกราวกับร่างทั้งร่างแข็งทื่ออยู่กับที่ ทว่าใบหน้าตายด้านของชายหนุ่มกลับไม่มีแม้แต่เสี้ยวของความกลัว
ดวงตาของเขานั้น… ดูราวกับกำลังมองกุ๊ยขี้กะโล้โท้คนหนึ่งก่อเรื่องอาละวาดในร้านไม่มีผิด
“ไอ้มดปลวกนี่… แสดงละครเก่งดี กระบี่ข้ากำลังจะถึงตัวมันอยู่แล้ว แต่มันกลับดูไม่กลัวแม้แต่น้อย” นักฆ่าผู้นั้นประหลาดใจเล็กน้อย
ทั