ต่เด็กหญิงก็ยังจับจ้องปลาดองเหล้าไม่วางตา พลางคิดไปว่าดูน่าอร่อยดี…
“ปลาที่ใช้คือปลาทะเลน้ำแข็งระดับสามจากทะเลตะวันออกเฉียงเหนือของจักรวรรดิวายุแผ่ว เนื้อของปลาชนิดนี้เย็นจัด แต่ความเย็นนั้นสลายหายไปไม่น้อยหลังผ่านกระบวนการปรุงสุก เมื่อรวมเข้ากับความร้อนจากธัญพืชหมักเหล้า ความร้อนและความเย็นจะผสานเข้าด้วยกัน ก่อให้เกิดเป็นสัมผัสที่แตกต่างระหว่างสองขั้ว” ปู้ฟางอธิบายเล็กน้อยก่อนเดินกลับเข้าครัวไป น้ำแกงเต้าหู้หัวปลานั้นยังเตรียมไม่เสร็จ ชายหนุ่มจึงไม่อยากเสียท่า
เมื่อได้ยินดังนั้น จีเฉิงเสวี่ยก็รู้ว่าเหตุใดเขาจึงคุ้นเคยกับรสชาติของมันนัก ปลาทะเลน้ำแข็งเป็นอสูรเวทหายาก กระทั่งองค์ชายอย่างเขานานๆ ถึงจะได้ลิ้มรสสักที ชายหนุ่มไม่คาดคิดว่าจะได้กินปลาชนิดนี้ที่ร้านอาหารห่างไกลในนครหลวง
“ทุกคน มาลองชิมดูสิ ปลานี่อร่อยมาก รสชาติของธัญพืชหมักเหล้าเองก็กลมกล่อมมากเช่นกัน จัดได้ว่าคุ้มราคาทุกผลึกทุกเหรียญเลยทีเดียว” จีเฉิงเสวี่ยพูดด้วยรอยยิ้มเมื่อเห็นว่าทุกคนกำลังจ้องเขาอยู่
เซียวเสี่ยวหลงรีบคีบปลาด้วยตะเกียบของตนอย่างไม่รีรอแล้วเอาใส่ปากทันที แต่เซียวเยียนอวี่สงวนท่าทีกว่า นางรอจนน้องชายกินเสร็จ แล้วจึงคีบปลาขึ้นมาชิ้นหนึ่งด้วยท่าทางสง่างาม
เซียวเสี่ยวหลงเบิกตากว้าง หายใจเอาควันร้อนๆ หอมกลิ่นสุราฉุยออกจากปาก เนื้อปลานั้นอร่อยเกินความคาดหมายของเขาไปมาก สัมผัสที่ตัดกันระหว่างความร้อนจากเหล้าหมั
