จะนึ่งหนังปลาให้ออกมาเด้งได้เท่านี้ หากนึ่งไวไปหนังปลาจะแข็งกระด้างและเนื้อจะสาก แต่หากนึ่งนานไปหนังปลาจะเหนียวเคี้ยวยาก ส่วนเนื้อก็เหลวเละไม่น่ากิน
เขาดันตะเกียบไปข้างหน้าเล็กน้อย ตะเกียบตัดผ่านหนังปลาเข้าไป น้ำมันปลาใสแจ๋วไหลออกมาจากรอยแยก ตามมาด้วยกลิ่นหอม
จีเฉิงเสวี่ยคีบเนื้อปลาส่วนใกล้ครีบออกมาก่อน เนื่องจากเป็นส่วนที่อร่อยที่สุดและมีคุณภาพดีที่สุด ผู้ที่มีความรู้เรื่องการกินปลาจะเลือกส่วนนี้ก่อนเสมอ
ดวงตาของชายหนุ่มเป็นประกายทันทีที่เนื้อปลาเข้าปาก เขารู้สึกราวกับว่าตนเองไม่ได้กินปลาอยู่ แต่กำลังดื่มสุราหนึ่งจอกแทน กลิ่นสุราไหลทะลักออกจากเนื้อปลา เข้าโอบอุ้มปากของเขาเอาไว้ แต่แท้ที่จริงแล้วกลับเป็นชิ้นเนื้อปลาที่ทั้งสดและนุ่มเข้ามาเกาะกุมต่อมรับรสของเขาต่างหาก
ปลานั้นมีรสชาติสดชื่นทั้งยังให้ความรู้สึกเย็นเล็กน้อย การผสมผสานกันของความรู้สึกร้อนและเย็นสร้างสัมผัสที่ตัดกันแต่กลับมีรสชาติดีเลิศอย่างน่าประหลาด
จีเฉิงเสวี่ยหลับตาลง ดื่มด่ำกับรสชาติอาหารในปาก เขาพยักหน้า ใบหน้าดูราวกำลังเมามาย จากนั้นก็คีบปลาชิ้นใหญ่เข้าปากไปอีกครั้ง
“เถ้าแก่ปู้ ปลานี่ไม่ใช่ปลาธรรมดาใช่หรือไม่ ความรู้สึกเย็นๆ ของเนื้อปลานี้สำคัญมาก เพราะทำให้รสชาติของปลาที่อร่อยอยู่แล้วทวีความเลิศรสขึ้นไปอีก” จีเฉิงเสวี่ยพูดขณะกิน
คนอื่นๆ นั้นกลืนน้ำลายอย่างไม่รู้ตัว ขณะมององค์ชายคีบอาหารด้วยตะเกียบอย่างรวดเร็ว แม้แ
