น้ำแกงเต้าหู้หัวปลาในชามกระเบื้องสีฟ้าขาวนั้นประกอบไปด้วยเนื้อปลาสดอ่อนนุ่มที่ลอยอยู่ในน้ำแกงสีขาวนวลเนียน พร้อมด้วยเต้าหู้สว่างใสซึ่งดูเหมือนจะละลายทันทีที่สัมผัส กลิ่นหอมเข้มข้นอัดแน่นอยู่บนชาม ปล่อยแสงเรืองรองน่าหลงใหลท่ามกลางบรรยากาศที่เริ่มมืดลง
ปู้ฟางสูดหายใจเข้าลึกด้วยความพอใจ กลิ่นอ่อนๆ ของปลาหลั่งไหลเข้าโพรงจมูก ก่อนกระจายตัวไปทั่วทั้งสรรพางค์กาย น้ำแกงเต้าหู้หัวปลานั้นจัดเป็นอาหารประจำบ้านที่ทำยากพอสมควร และถือเป็นบททดสอบการควบคุมความร้อนของพ่อครัวแม่ครัวเลยทีเดียว แต่แน่นอนว่าด้วยฝีไม้ลายมือของปู้ฟาง เรื่องแค่นี้ไม่ได้เหนือบ่ากว่าแรงแม้แต่น้อย
นั่นเป็นทางเดียวที่จะทำให้น้ำแกงนั้นขาวใสสะอาดนวลเนียนได้
หลังจากที่นำชามกระเบื้องสีฟ้าขาวออกจากครัวแล้ววางลงบนโต๊ะเรียบร้อย ปู้ฟางก็หยิบชามเล็กออกมา และกำลังจะเริ่มชิมน้ำแกงเต้าหู้หัวปลาแสนอร่อยฝีมือตนเอง
“นายท่านที่รักของข้า ท่านทำอะไรกินรึ ช่างหอมสุดยอดไปเลย!” ตอนที่ปู้ฟางกำลังจะกิน ศีรษะเล็กก็โผล่ออกจากหลังบานประตู ดวงตากลมโตน่ารักจ้องไปที่ชามน้ำแกงเต้าหู้หัวปลาเบื้องหน้าชายหนุ่ม
ปู้ฟางตกใจไปชั่วขณะ จากนั้นสายตาก็จับจ้องไปที่เด็กหญิงอย่างไร้อารมณ์ เขาเกือบลืมไปแล้วว่ามีเด็กนี่อยู่ด้วย แต่ก็ไม่ได้ประหลาดใจที่นางจะเดินตามกลิ่นหอมของน้ำแกงมา
“ข้ากำลังลองทำอาหารจานใหม่” ปู้ฟางตอบเรียบๆ
ตอนที่ชายหนุ่มพูดจบ เด็กหญิงก็มายืนอยู่เบื้องห
