สตรีคนเดิมที่ยังมุงอยู่มองภาพตรงหน้าผ่านซอกนิ้วของนาง แก้มแดงด้วยความเคอะเขิน…
ซุนฉีเซี่ยงอับอายเกินกว่าจะนอนพังพาบอยู่ตรงนั้น เขาอุตส่าห์พาพรรคพวกกว่าร้อยคนมาแก้แค้น แต่ผลกลับ…
กลายเป็นโศกนาฏกรรมไปเสียได้
กลุ่มชายฉกรรจ์จำนวนมากที่เดินมาถึงสถานที่เกิดเหตุอย่างองอาจ พากันกลับไปในสภาพที่องอาจเสียยิ่งกว่าเดิม เนื่องจากได้แสดงความเป็นชายภายใต้ผ้าเตี่ยวให้ทุกคนได้ประจักษ์อย่างชัดแจ้ง เหตุการณ์นี้กลายเป็นที่เลื่องลือไปทั่วนครหลวง ขณะที่พวกเขาเดินกลับผ่านถนนสายหลัก ผู้คนมากมายนับไม่ถ้วนก็พากันมายืนมุงดู แม้แต่ยวดยานที่สัญจรไปมาก็หยุดชะงักชั่วครู่เพื่อสังเกตการณ์
ฝูงชนในตรอกเริ่มบางตาลงจนหายไปในที่สุด มีเพียงคนที่สนใจร้านอาหารเล็กๆ แห่งนี้เท่านั้นที่ยังหลงเหลืออยู่
“ในตรอกนี้มีร้านอาหารอยู่ด้วยหรือนี่ ข้าอยู่ที่นครหลวงมาหลายต่อหลายปี ยังไม่รู้เรื่องเลย!” สตรีนางหนึ่งอุทานด้วยความประหลาดใจ
“ดูเหมือนว่าร้านนี้จะมีผู้มีอำนาจอยู่เบื้องหลัง มิเช่นนั้นคงไม่กล้าจับนายน้อยซุนแก้ผ้าแน่!” ชายชราเอ่ย
“เจ้าหุ่นเชิดตัวนั้นน่ารักจัง! เข้าไปดูข้างในกันเถอะ!” สาวน้อยกลุ่มหนึ่งดูเหมือนจะหลงเสน่ห์เจ้าขาวเข้าให้แล้ว
ด้วยเหตุนี้ลูกค้าหลายต่อหลายคนจึงเดินเข้าร้านไปด้วยความชื่นชม
ปู้ฟางเดินกลับเข้าครัวด้วยสีหน้าไร้อารมณ์ แต่เมื่อเข้ามาข้างใน ปากของเขาก็ฉีกยิ้มกว้างด้วยความขบขัน
“หวังว่าจะไม่ตกใจเพราะเห็นราคาไป
