ู้ฟางนิ่งเงียบ เขาไม่รู้เลยว่าผลึกมีจุดประสงค์ในการใช้งานเช่นนี้ แต่หลังจากที่คิดดูสักพักก็เข้าใจได้ถึงเหตุผล ประการแรกผลึกนั้นเป็นสิ่งสำคัญในชีวิตผู้ฝึกตน ผู้ฝึกตนสามารถเพิ่มระดับพลังปราณของตนเองได้ผ่านการหล่อหลอมผลึก ดังนั้นการแปลงหน่วยที่ระบบใช้งานจึงถือเป็นทางลัดในการฝึกปราณของปู้ฟาง
“เอ่อ… ถ้าเช่นนั้นก็แปลว่าข้าจะแข็งแกร่งขึ้นหากได้ผลึกมาครอบครองมากขึ้นใช่หรือไม่” รอยยิ้มฝืนค่อยๆ ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของปู้ฟาง
“การที่จะมีปราณระดับสองขั้นเจ้ายุทธการได้นั้น นายท่านต้องสะสมเพิ่มอีกสิบผลึก สำหรับระดับสามขั้นคลั่งยุทธการนั้นนายท่านต้องสะสมเพิ่มอีกร้อยผลึก ส่วนระดับสี่ขั้นจิตยุทธการต้องใช้พันผลึก และระดับห้าขั้นราชันยุทธการต้องใช้หมื่นผลึก” ระบบประกาศ
ปู้ฟางหมดสิ้นซึ่งคำพูด
“ดูเหมือนว่าหนทางจะอีกยาวไกล”
“จะว่าไปแล้ว ที่เจ้าบอกว่าลูกค้าสามารถนำวัตถุดิบมาเองได้นี่หมายความว่าอย่างไรหรือ” ปู้ฟางถามด้วยความสงสัยใคร่รู้
“นายท่านสามารถใช้วัตถุดิบที่ลูกค้านำมาเองมาทำอาหารได้ โดยราคาขายระบบจะกำหนดจากระดับของอาหารจานนั้น” ระบบอธิบายอย่างเคร่งขรึมจริงจัง
“เป็นเช่นนี้นี่เอง” ดวงตาของปู้ฟางเป็นประกาย กลไกนี้ถือว่าดีต่อตัวเขามากทีเดียว ทั้งยังจะช่วยเขาในการหาผลึกมาให้ได้มากขึ้นอีกด้วย น่าเสียดายที่ระดับของระบบในตอนนี้ยังไม่สูงพอที่จะใช้งานกลไกนี้ได้ ในโลกแห่งจินตนาการนี้มีวัตถุดิบมากมายที่ปู้ฟางสามาร
