ายุทธการมีในกายเสียอีก หากผู้ฝึกตนระดับสองกินเข้าไปละก็ นอกจากไม่บรรลุแล้ว ยังจะทำให้ร่างกายระเบิดเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยจากพลังปราณที่เพิ่มขึ้นโดยฉับพลันด้วย
“เยียนอวี่ เกิดอะไรขึ้นกัน” เมื่อเจ้ารู่เก๋อเห็นเซียวเยียนอวี่ แววตาของเขาก็พลันทอแสงอ่อนโยน ชายหนุ่มก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าวแล้วเอ่ยถามออกมา
เซียวเยียนอวี่มัวแต่ตื่นเต้นที่พลังปราณของตนพัฒนาขึ้น และเมินเจ้ารู่เก๋ออย่างสิ้นเชิง ส่วนเซียวเสี่ยวหลงก็ได้แต่จ้องชายหนุ่มด้วยสายตาระแวดระวัง เขาไม่รู้ว่าเจ้ารู่เก๋อมาโผล่ที่สถานที่นี้ได้อย่างไร… แต่ก็พลันคิดบางอย่างได้ “ต้องเป็นไอ้เลวซุนฉีเซี่ยงแน่ๆ ที่คาบข่าวไปบอกมัน”
สองพี่น้องตระกูลเซียวเดินตัวปลิวจากไปโดยไม่สนใจเจ้ารู่เก๋อ ทำให้ชายหนุ่มทวีความสงสัยขึ้นไปอีก “เหตุใดเยียนอวี่จึงมีสีหน้าเช่นนั้น เกิดอะไรขึ้นที่นี่กันแน่”
“ขอบคุณ ไว้มาอุดหนุนอีกนะ” หลังจากที่ส่งสองพี่น้องตระกูลเซียวซึ่งกำลังเนื้อเต้นกลับไปแล้ว ปู้ฟางก็หาวหวอด ก่อนเริ่มปิดร้าน
เจ้าขาวหุ่นยนต์ประจำร้านกลับเข้าครัวไปเรียบร้อย เพื่อทำหน้าที่เฝ้าระวังต่อไป
ปู้ฟางหยิบไม้กระดานปิดประตูแผ่นสุดท้ายออกมา แต่ก่อนที่จะได้ปิดร้านสำหรับวันนี้ ชายหนุ่มรูปงามก็ปรากฏตัวขึ้นเบื้องหน้าเขาเสียก่อน
“เถ้าแก่ อย่าเพิ่งรีบปิดสิ ข้าอยากลองทานอาหารร้านเจ้า”
เจ้ารู่เก๋อรูปหล่อยืนอยู่หน้าร้านอย่างสง่าผ่าเผยพร้อมรอยยิ้มบนใบหน้า ดวงตาของเขาจ้องมองปู้
