อครู่
รายการอาหารใหม่ปรากฏขึ้นบนป้ายของร้านเล็กๆ แห่งนี้ ข้างๆ ชื่ออาหารนั้นมีราคาติดอยู่
ข้าวผัดไข่สูตรปรับปรุง ราคาสิบผลึก
“ในฐานะชายหนุ่มที่หมายมั่นปั้นมือว่าจะก้าวขึ้นมาเป็นพ่อครัวเทพ นายท่านจะต้องมีเป้าหมายระยะสั้นไว้ให้พุ่งชน ภารกิจจากระบบ: โปรดทำกำไรให้ได้อย่างน้อยร้อยผลึกและพันเหรียญทองภายในหนึ่งสัปดาห์”
ระบบมอบภารกิจใหม่ให้ปู้ฟางด้วยน้ำเสียงเอาจริงเอาจัง
การจะทำกำไรให้ได้ร้อยผลึกภายในหนึ่งสัปดาห์ ปู้ฟางต้องขายข้าวผัดไข่สูตรธรรมดาให้ได้ร้อยชาม หรือไม่ก็ขายข้าวผัดไข่สูตรปรับปรุงให้ได้สิบชาม ส่วนกำไรที่เหลืออีกพันเหรียญทองนั้น เขาต้องขายผัดผักหรือบะหมี่แห้งคลุกให้ได้สิบจาน…
“ระบบ นี่มันไม่ยากเกินไปรึ! ข้าขายข้าวผัดไข่ได้แค่ชามเดียวเองนะวันนี้ เจ้าดันมาบอกให้ข้าขายเพิ่มอีกร้อยชามภายในเจ็ดวันเนี่ยนะ… ทำไมไม่ฆ่าข้าให้รู้แล้วรู้รอดไปเลยเล่า!” ปู้ฟางบ่นออดกับระบบด้วยความหดหู่
แต่ระบบก็ยังคงเดินหน้าให้กำลังใจเขาด้วยน้ำเสียงนิ่งขึงต่อไป “การที่จะก้าวขึ้นมาเป็นพ่อครัวเทพนั้น นายท่านจะต้องไม่ย่อท้อต่ออุปสรรค ปัญหาทั้งปวงที่นายท่านต้องเผชิญเป็นเพียงขั้นบันไดให้นายท่านเหยียบขึ้นไปสู่เป้าหมายสูงสุดเท่านั้น!”
ทว่าปู้ฟางยังคงมีสีหน้าไร้ความรู้สึก การให้กำลังใจของระบบนั้นไม่ได้มีผลอะไรกับเขาแม้แต่น้อย หากระบบไม่ได้ใช้น้ำเสียงขึงขัง ชายหนุ่มอาจจะรู้สึกคล้อยตามบ้าง
ปู้ฟางนอนลงบนเตียงพร้อมหลับ
