งอยู่กับที่ เพิ่งจะมากระเตื้องก็เมื่อครู่นี้เอง สิ่งที่เกิดขึ้นนั้นเป็นสัญญาณว่าพลังปราณของเขากำลังจะก้าวเข้าสู่ระดับสาม ซึ่งมีชื่อว่าขั้นคลั่งยุทธการแล้ว!
พละกำลังถือเป็นสิ่งที่สำคัญที่สุดสำหรับผู้ฝึกตน หากข้าวผัดไข่หนึ่งชามสามารถช่วยให้พวกเขาบรรลุขั้นปราณได้ ข้าวผัดไข่ชามนั้นก็เทียบเคียงได้กับโอสถทิพย์เลยทีเดียว…
ไม่สิ อาจมีค่ามากกว่าเสียด้วยซ้ำ เนื่องจากโอสถทิพย์ไม่มีรสชาติ แต่ข้าวผัดไข่ที่ปู้ฟางปรุงขึ้นมานั้น… อร่อยระดับอาหารรสเลิศเลยทีเดียว
การที่อาหารรายการนี้ทั้งอร่อยและช่วยให้บรรลุขั้นปราณได้ ถือว่าเป็นข่าวดีสำหรับผู้ฝึกตนทุกหนแห่ง!
ราคาหนึ่งผลึกนั้นเรียกว่าถูกไปเสียด้วยซ้ำ!
“ขออภัย ข้าตื่นเต้นเกินไปนิด แต่ก็ยังอยากจะรู้นักว่าเจ้าใส่สิ่งใดลงไปในข้าวผัดไข่ หากข้าเดาไม่ผิดแล้วละก็ ไข่นั้นไม่ใช่ไข่ธรรมดา ดูจากรสชาติและเนื้อสัมผัสแล้ว จะต้องเป็นไข่ของอสูรระดับสาม พิราบพายุอัสนีใช่หรือไม่”
เซียวเสี่ยวหลงมีพื้นเพสูงส่ง ทั้งยังเป็นชายผู้มีความอดทนอดกลั้นสูงเป็นอย่างยิ่ง เขาจึงสามารถสงบสติอารมณ์ลงแล้วเริ่มพูดคุยกับปู้ฟางได้
ปู้ฟางพลันเหม่อลอยทันที เขาไม่เคยสนใจอยากรู้เรื่องวัตถุดิบที่ตนเองใช้เลย และคิดว่ามันเป็นไข่ไก่ธรรมดามาตลอด
“ระบบ ไข่ที่ข้าใช้เป็นไข่นกพิราบเหมือนที่ไอ้หน้าสาวนี่บอกใช่หรือไม่” ปู้ฟางถามระบบนักชิม
ระบบเงียบอยู่สักพักหนึ่ง ก่อนที่น้ำเสียงจริงจังจะตอบกลับมา
“สูตรอ
