เกลือหน้าตาแสนธรรมดาก็ยังยอดเยี่ยมเกินบรรยาย
“การขายข้าวผัดไข่นี่ในราคาผลึกเดียวทำให้ข้าขาดทุน!
“ยังดีที่วัตถุดิบทั้งหมดระบบเป็นคนมอบให้ มิเช่นนั้นข้าคงนอนร้องไห้น้ำตาตกในเสียแล้วคืนนี้”
“เจ้าของร้าน การคาดเดาของข้าต้องถูกเป็นแน่! ไข่ที่เจ้าใช้นั้นเป็นไข่ของนกพิราบพายุอัสนีอย่างแน่นอน ข้ารู้สึกได้ถึงรสสัมผัสที่แหลมและชาไปพร้อมๆ กันตอนที่ลิ้มรสมัน ต้องเป็นไข่นกพิราบอย่างแน่นอน! ไม่มีทางที่ข้าจะคาดการณ์ผิดไปได้!” เซียวเสี่ยวหลงตื่นเต้นขึ้นอีกครั้ง
ปู้ฟางกำลังหัวเสีย เขามองไปที่เซียวเสี่ยวหลงซึ่งกำลังเนื้อเต้นแล้วพูดชี้แจง
“สูตรอาหารข้าวผัดไข่ของร้านเรา: ไข่ที่เลือกใช้นั้นเป็นไข่ฟองแรกที่อสูรเวทแม่นกพิราบพายุอัสนีวางหลังตั้งท้อง ไข่นี้มีพลังปราณสะสมอยู่จำนวนมาก…”
ปู้ฟางพูดทวนสิ่งที่ระบบบอกเขาตั้งแต่ต้นจนจบให้เซียวเสี่ยวหลงฟัง
เซียวเสี่ยวหลงนิ่งอึ้งทันที ดวงตาโตของเขาเบิกกว้างขึ้นอีก “ให้ตายเถิด ใครจะไปรู้ว่าข้าวผัดไข่ชามนี้มีความลับซ่อนอยู่มากมาย! ไข่นั้นไม่ใช่ไข่ธรรมดาอย่างที่คิดไว้จริงๆ เสียด้วย! ข้าวเองก็วิเศษอย่างคาดไม่ถึง! พับผ่าสิ แม้แต่น้ำมันที่ใช้ยังไม่ธรรมดา!
“แล้วเกลือก็…” เซียวเสี่ยวหลงรู้สึกเหมือนตนเองเพิ่งกลืนทองทั้งชามเข้าไป!
“เอาล่ะ เจ้ายังคิดว่าข้าวผัดไข่ชามนี้ราคาไม่เหมาะจะจ่ายหนึ่งผลึกอีกหรือไม่” ปู้ฟางพ่นลมเยาะเย้ยด้วยความหงุดหงิดแล้วพูดออกมา
“ไม่ ไม่ ไม่เลย! เจ้าขอ
