งร้าน ข้าอยากสั่งข้าวผัดไข่อีกชาม!” เซียวเสี่ยวหลงส่ายหน้าพร้อมฉีกยิ้มจนแทบถึงใบหู การกินข้าวผัดไข่ของร้านนี้จะทำให้พลังปราณของเขาพัฒนาขึ้น! ต่อให้ราคาสูงถึงห้าผลึกชายหนุ่มก็ยังคิดว่าสมเหตุสมผลเป็นที่สุด!
“ขออภัย ร้านของเรามีกฎว่าลูกค้าสามารถสั่งได้รายการละชามเท่านั้น” ปู้ฟางพูดอย่างยโสขณะที่ยังนั่งอยู่บนเก้าอี้ตัวเดิม
เซียวเสี่ยวหลงพลันมีสีหน้าเหม่อลอย เขาล้วงมือเข้าไปในหน้าอก ก่อนจะหยิบถุงเล็กๆ ที่มีดอกไม้ปักอยู่ออกมา มุมปากของปู้ฟางยกขึ้นเป็นรอยยิ้มเมื่อเห็นถุงดอกไม้นั้น หากไม่ใช่เพราะลูกกระเดือกและหน้าอกที่แบนเรียบของเซียวเสี่ยวหลงแล้วละก็ เขาต้องคิดว่าไอ้หมอนี่เป็นผู้หญิงปลอมตัวมาแน่!
“อะ! เจ้าของร้าน ข้ามีผลึกอยู่ห้าชิ้น ขอกินอีกชามเถิด!” เซียวเสี่ยวหลงวางผลึกที่ส่องประกายวาววับทั้งหมดลงบนโต๊ะด้วยท่าทางตื่นเต้น ก่อนส่งเสียงงอแงขอร้องปู้ฟาง
ปู้ฟางไม่สนใจเซียวเสี่ยวหลงแม้แต่น้อย เขาเลือกผลึกที่คุณภาพดีสุดออกมาจากกอง แล้วพูดด้วยสีหน้าเรียบเฉย “หากลูกค้าชายยังทำตัวกระเง้ากระงอดเหมือนลูกค้าหญิงใส่เจ้าของร้านอีกละก็ ชื่อของลูกค้าชายจะถูกเพิ่มเข้าไปในบัญชีหนังหมาของร้านเราทันที และจะไม่ได้รับการต้อนรับที่ร้านแห่งนี้อีก”
เซียวเสี่ยวหลงรู้ทันทีว่าตนคงไม่ได้กินข้าวผัดไข่ชามที่สองอีกแล้วในวันนี้ เขาจึงลุกขึ้นแล้วเดินจากไป
ขณะที่ชายหนุ่มหน้าสวยกำลังเดินออกจากร้านไปนั้น เขาก็หยุดมองชามว่า
