นผ่านด้วยรึ”
ชายเจ้าของเสียงนั้นมีหน้าตาหล่อเหล่าเอาการ ใบหน้าของเขาเรียวยาวเป็นรูปไข่ มีดวงตากลมโตมีชีวิตชีวาและริมฝีปากสีแดงสด หากชายผู้นี้ไม่ได้มีหน้าอกแบนราบและลูกกระเดือกแล้วละก็ ปู้ฟางอาจเข้าใจผิดคิดว่าเขาเป็นสตรีจำแลงกายมาก็เป็นได้
ดูเหมือนว่าสตรีในโลกจินตนาการนี้จะชอบจำแลงกายเป็นชายหนุ่มกัน
ชายหนุ่มหน้าสวยดูเหมือนจะสนใจร้านอาหารที่เปิดอยู่ในตรอกร้างผู้คนขึ้นมาเสียเฉยๆ จนเริ่มเดินเข้ามาดู
แต่ปู้ฟางก็ไม่ได้ลุกขึ้นมาต้อนรับลูกค้าแต่อย่างใด เขายังคงนั่งอยู่ที่เดิม แม้อีกฝ่ายจะเดินเข้าร้านไปแล้วก็ตามที นั่นเพราะชายผู้นี้ยังไม่ถือเป็นลูกค้าตราบใดที่เขายังไม่ได้สั่งอาหาร ปู้ฟางรู้ดีว่าการที่ร้านอาหารนี้จะมีลูกค้าได้ อันดับแรกต้องมีคนยอมจ่ายค่าอาหารที่แพงจนไร้สาระซึ่งติดอยู่บนผนังเสียก่อน
แล้วก็เป็นเช่นนั้นจริงๆ ทันทีที่ชายหนุ่มหน้าสวยเห็นราคาอาหารบนรายการ ดวงตาที่โตเป็นทุนเดิมของเขาก็เบิกกว้างขึ้นอีก เสียงร้องแหลมดังก้องไปทั่วตรอกที่เงียบสงบ
“จะบ้ารึ! ผัดผักจานละร้อยเหรียญทอง ข้าวผัดไข่ชามละหนึ่งผลึก เจ้าโลภมากจนเป็นบ้าไปแล้วหรืออย่างไร”
[1] หน่วยวัดความยาวของจีน 1 จั้ง = 3.33 เมตร
[2] หน่วยพื้นที่ของจีน 1 ผิงฟางจ้างมีขนาดประมาณ 3 1/3 ตารางเมตร
