ขาเช่นกัน และแอบคิดว่าวันหน้าต้องฝึกเต้นระบำ ทำให้เขาชื่นชอบให้ได้
เวลานี้เธอเรียนสำเร็จกลับมาแล้ว แต่การเต้นระบำของเธอ กลับไม่สามารถหยุดสายตาของเขาไว้ที่ตนได้
นี่เพราะเหตุใด!
พอคิดถึงตรงนี้ เหนียนซูหลานเศร้าเสียใจ
ขณะถอนหายใจในใจเบาๆ คิดไม่ถึง เมื่อเหนียนซูหลานกวาดสายตาไป สังเกตได้ว่าชายหนุ่มกำลังชำเลืองมองอย่างสนใจอยู่ คล้ายถูกบางสิ่งที่น่าสนใจดึงดูดไว้
เพียงแปลกใจ สายตาเหนียนซูหลานอดมองตามชายหนุ่มไปไม่ได้ เมื่อเห็นบ่าวตัวเล็กที่กำลังทะเลาะกับองค์ชายเจ็ดอยู่ไม่ไกล ร่างกายพลันดุจถูกฟ้าผ่า แข็งทื่ออยู่ตรงนั้น
สวรรค์!
หรือตนยังพยายามไม่เพียงพอ หรือเพราะพี่อวี๋มีคนที่ชื่นชอบแล้ว และพี่อวี๋ไม่ชื่นชอบสตรี แต่ชื่นชอบบุรุษ!
พอคิดถึงความเป็นไปได้นี้ ทำให้เหนียนซูหลานดวงตาคู่งามเบิกกว้าง ใบหน้าดูไม่เชื่อสายตาสุดที่จะบรรยายได้
…
เพราะร่างกายกลับมาเป็นปกติแล้ว ดังนั้นวันที่สองเล่อเหยาเหยาจึงตื่นนอนแต่เช้าตรู่ หลังล้างหน้าหวีผมอย่างเรียบง่าย แต่งกายให้เรียบร้อย ก่อนไปปรนนิบัติพญายมอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าหลังตื่นนอน
เมื่อพญายมเข้าวังหลวง เล่อเหยาเหยาหลังทานอาหารเช้าเสร็จ รีบไปปัดกวาดตำหนักหย่าเฟิงทันที
ตำหนักหย่าเฟิงเพราะปัดกวาดทุกวัน ดังนั้นความจริงจึงไม่มีสิ่งใดสกปรกระเกะระกะ
แต่เล่อเหยาเหยายังเช็ดถูห้อง กวาดพื้นเช่นปกติ
เมื่อเห็นใกล้เวลาเที่ยงแล้ว แสงแดดเจิดจ้ามีเสน่ห์นั้น สาดส่องลงมาแผดเผาทั
